Ik had al veel eerder een blog willen schrijven over onze fantastische week in Villa Pardoes. We hebben het de laatste tijd erg druk met alle dagelijkse beslommeringen en daardoor blijft er soms weinig tijd over voor dingen die niet echt noodzakelijk lijken. Dat is het enige nadeel van ons streven om ons leven weer zo gewoon mogelijk te laten zijn. Het is heerlijk om al onze uren te maken op het werk, om de meisjes te laten sporten, om onze sociale contacten aan te halen, om af en toe weer naar het theater of een concert te gaan, maar we lopen daarmee wel een beetje vooruit op mei, want de komende 3 maanden is Kilian nog steeds onder behandeling en gaat alles wat daar bij komt kijken ook nog door. Als we niet druk zijn, zijn we dus moe en dan schiet de blog er soms een beetje bij in.
Dat neemt niet weg dat Villa Pardoes een blog verdient, want onze week daar overtrof echt alle verwachtingen. Het was natuurlijk erg koud en erg lag een dik pak sneeuw, maar dat mocht de pret niet drukken. Villa Pardoes bestaat uit een grote binnenplaats met een keuken, eetzaal, zandbak, snoezelruimte, een kamer met alle mogelijke spelcomputers een kamer met 2 whirlpools en een glijbaan. Daar omheen liggen 8 huisjes in verschillende thema's. Tijdens de rondleiding keken we onze ogen uit. De diepvries zat vol brood, de koelkast vol drinken en poffertjes, we konden zoveel koffie, warme chocomelk en blikjes frisdrank pakken als we wilden, er waren voortdurend vrijwilligers om met de kinderen te spelen en op onze eettafel lag een enorm dikke map met daarin allemaal attractieparken, bioscopen, zwembaden en restaurants die ons korting of gratis entree aanboden.
We kregen een diner op de avond van aankomst met heerlijke gebakken zalm moten (Kilians lievelingseten), een ontbijtbuffet op maandagochtend, een pannenkoekenbuffet op donderdagavond, er kwam een fotograaf een fotosessie met de kinderen doen, er kwam een DJ voor een kinderdisco, er werden activiteiten met de kinderen ondernomen en misschien wel het beste van alles: we mochten onbeperkt de Efteling in via onze privé ingang. Uiteindelijk zijn we 1 dag naar de Beekse Bergen geweest, maar door het slechte weer wilden we niet te veel in de auto zitten. Alle andere dagen zijn we dus naar de Efteling geweest waar het natuurlijk heerlijk rustig was. Dante en ik hebben eindeloos rondjes gedraaid in de Droomvlucht en in de pannetjes van Monsieur Cannibal terwijl Bas door Kilian en Deirdre meegesleept werd in de Vogelrock en Villa Volta. Er was bijna niemand, dus we mochten overal zo lang in blijven zitten als we wilden en ondertussen zag de Efteling er reuze gezellig uit met overal vuren en lampionnen. We hebben een week lang genoten! Deirdre en Dante dachten dat het misschien zelfs wel Kilians leukemie waard was om deze week mee te mogen maken, maar daar dacht Kilian toch anders over.
Inmiddels zijn we al weer een week thuis en zitten we weer helemaal in het ritme dat ik in het begin al omschreef. Over 2 weken krijgt Kilian weer een lumbaal punctie, daar zijn we altijd zenuwachtig over. En vanavond bij het douchen zagen we dat Dante een nare plek op haar rug had. We denken aan gordelroos en dat is balen, want gevaarlijk voor Kilian. Morgen moet ik dus weer vrij nemen om met haar naar de huisarts te gaan en dat zijn de extra zorgen waar we nu eigenlijk helemaal niet op zitten te wachten. Zo ploeteren we de laatste maanden door terwijl we ons ook verheugen op alle leuke dingen die er aan zitten te komen.
