Lots of new stuff in the works here on the ole Cart For one thing, I've been designing all sorts of new quilted paintings. Or would that be painted quilts? Well, whatever you want to call them, I've got 4 of them in various states of unfinished. It's been quite a while since I've done any of these, and I'm really enjoying myself. Got a bunch of new designs for 3-D stuff too! We'll be making lots of changes in the way we make and sell stuff, starting with a much heavier emphasis on one-of-a-kind pieces. They take longer, but they are so much more creatively satisfying. And we'll be phasing out most of the limited edition pieces (although I still want to have some because lots of people like that they're able to plan ahead when it comes to purchasing a particular piece). This coming year promises to be chock full of creativity!
Today's Table
Lots of new stuff in the works here on the ole Cart For one thing, I've been designing all sorts of new quilted paintings. Or would that be painted quilts? Well, whatever you want to call them, I've got 4 of them in various states of unfinished. It's been quite a while since I've done any of these, and I'm really enjoying myself. Got a bunch of new designs for 3-D stuff too! We'll be making lots of changes in the way we make and sell stuff, starting with a much heavier emphasis on one-of-a-kind pieces. They take longer, but they are so much more creatively satisfying. And we'll be phasing out most of the limited edition pieces (although I still want to have some because lots of people like that they're able to plan ahead when it comes to purchasing a particular piece). This coming year promises to be chock full of creativity!
Christmastime
![]() |
| Getty Images circa 1900 |
From all of us here on the ole Cart,
May your Christmas be happy and bright,
and your coming year be the very best kind of interesting.
Favoriete beauty producten van 2012
Het is weer de tijd voor de lijstjes zo aan het eind van het jaar. Het jaar 2012, het jaar van de draak, een jaar dat zich er voor leende om nieuwe zaken op te starten en ... dit was te merken op beauty gebied! Hieronder een paar van mijn favoriete beauty ontdekkingen van het afgelopen jaar.
Retinol en een gevoelige huid, gingen eerder lastig samen. Jammer want Retinol heeft een bewezen anti-aging werking. Maar in 2012 heeft La Roche-Posay Redermic R (retinol) op de Nederlandse markt gebracht. Een fijne crème met een hoge dosering retinol die de gevoelige huid niet irriteert. Voor de gecombineerde tot vette huid, kan deze crème op zichzelf worden gebruikt. Voor de droge huidtypes kan Redermic R onder de dag/nacht verzorging worden aangebracht. Een heerlijke fluide en zacht product met een milde, doch fijne geur. En dat voor nog geen 30 euro!
Klik hier om La Roche-Posay Redermic R online te bestellen
Een ander super product is de Phytogloss. Een handig product voor degenen die om de 6 tot 8 weken hun haren verven. Maar tussendoor de kleur graag van een opppepper zouden voorzien. Zeker wat glans betreft. Hiervoor ontwikkelde Phyto Paris de Phytogloss. Een haarverzorging product dat voor 95% bestaat uit natuurlijke bestandsdelen! En de Kleur doen herleven. Beschikbaar in 5 tinten. Phytogloss is een ware kleur Innovatie! Prijzen rond de 19 euro, inhoud is genoeg voor 5-10 applicaties. PS ook heel handig als uw Platina blonde haar iets te geel is uitgevallen. Phytogloss Platina ontkleurt haar op basis van bessen.
Klik hier om Phytogloss direct online te bestellen
De bekende wenkbrauw goeroe: Anastasia Beverly Hills kwam in 2012 ook met haar overige make-up naar Nederland. En dit vonden we helemaal niet erg, want het zijn echt stuk voor stuk top producten
Anastasia oogschaduw pallet bevat een hoge concentratie skin care ingredienten om de huid van de ogen te verzachten, kalmeren en hydrateren. De verzorgende poeders zorgen voor een jeugdige oogopslag en elastische huid rondom de ogen. Mix en match de Anastasia kleuren voor oneindig veel mogelijkheden!
Klik hier om de Anastasia illumin8 eye shadow palette direct te bestellen
![]() | ||||||
Ben nu al weer benieuwd wat het jaar van de Slang ons op beauty gebied gaat brengen.
Tot blogs, Maaike
Nog 7 keer
Via Facebook hebben we het al met heel veel mensen gedeeld, maar ook hier kan ik het natuurlijk niet ongenoemd laten. Afgelopen donderdag hebben we eindelijk de uitslag gekregen van het onderzoek naar het Ikaros-gen. Kilian bleek deze genetische afwijking niet te hebben en dat betekent dat zijn behandeling tot 23 april 2013 zal duren. Nog 7x de cyclus van 3 weken met dexamethason, vinciristine, MTX en 6MP en dan gaan we zijn Kilian lichamelijk weer opbouwen in plaats van afbreken. Wat een ongelofelijke opluchting!
reade more...
Résuméabuiyad
Ons leven gaat er ook nu al steeds meer normaal uitzien. Vorige week ben ik weer helemaal terug gegaan naar mijn oorspronkelijke aantal uren op het werk en deze week is Bas voor het eerst weer voor zijn werk naar het buitenland (Frankfurt). We hebben uitgebreid Sinterklaas kunnen vieren en de kinderen zijn enorm verwend. Dante heeft op haar kamer een echte werkplek gekregen, Deirdre een heleboel Lego Friends en Kilian een set vleesetende planten, een hengel en een hele mooie step. Omdat het fietsen nog niet helemaal wil lukken, hopen we dat hij met de step weer wat meer in beweging zal komen. Als Dante op woensdag zwemles heeft, neemt mijn moeder hem al vaak mee om ook even te gaan zwemmen en daar geniet hij erg van. We zien dan wel dat zijn conditie nog erg te wensen over laat, dus daar gaan we ons nu op richten.
Donderdag begint Kilian weer met een dexa-kuur. Dat is eigenlijk wel gunstig, want met Sinterklaas, Kerst en Oud en Nieuw is hij dus lekker fit. Bovendien kunnen we nu echt aftellen. Nog 7 keer...
Yesterday's Table
Owls and Santas, a fox and a wolf, Raggedy twins, celestial friends, and a moose were all sharing space on my worktable yesterday. I couldn't share them with you then though, on account of my camera ran out of battery juice. So today I bravely headed off to find some new batteries amongst all the Christmas shoppers. Target is the closest battery-getting place, so I had to be very brave indeed. Don't get me wrong, I'm a fan of Target and all, but being there on a weekend in December makes me a little itchy. But I navigated my way through all those people and secured some new batteries for my little camera. Success!
Just a head's up:
We'll only be taking new orders for hand-painted pieces until Monday, December 10.
We'll still be doing the printed ornaments and paper stuff though for a little while yet.
Then we'll be taking a break until after Christmas.
I've promised not to paint anything during my break, my hands need a bit of recovery time I'm afraid. But still, that's gonna be a hard promise to keep! I don't think I've gone more than a couple of days in a row without painting in the past 10 years. Seriously. I'm not even exaggerating.
How about you?
Is there anything you can't go a whole week without?
Oh, Christmas Tree!
So we went out and chopped down a little pine tree, shoved it into the back of our itty bitty car, dragged it into our living room, and hung an eclectic assortment of non-functional objects on it.
When I pause to think about it for a minute, it's kind of an odd tradition. I like odd.
Red Bear climbed to the top of this year's tree.
Now he's stuck up there until January.
OK, the halls are officially decked. Now bring on the eggnog!
I'll be at my worktable, making merry and such.
Happy December!
Druk, druk, druk
In de begintijd van deze blog kreeg ik veel vragen over de wenselijkheid van het delen van persoonlijk informatie op internet. Destijds heb ik daar goed over nagedacht en besloten dat dat in ons geval wenselijk was. Onze familie en vrienden wonen verspreid over heel Nederland en we merkten dat ook heel veel andere mensen geïnteresseerd waren in hoe het met Kilian ging. Voor ons was een blog verreweg de beste manier om iedereen op de hoogte te houden. Natuurlijk hopen we dat onze kinderen later geen hinder ondervinden van deze inschatting. De meest persoonlijke dingen, zoals levensovertuiging, stoelgang en ons huwelijk heb ik zoveel mogelijk vermeden, waarbij ik wel zo eerlijk mogelijk heb willen blijven. Over het algemeen is mijn opvatting toch dat het worstelen met de enorm zware behandeling tegen leukemie iets is waar Kilian altijd trots op zal mogen zijn en waar hij zich nooit voor hoeft te schamen. Ik hoop maar dat ik daarin later niet te naïef geweest zal blijken.
Opvallend is wel dat nu de frequentie van de berichten afneemt, omdat het goed gaat met Kilian en omdat we het druk hebben met het combineren van alle aspecten van ons leven, er steeds vaker vragen komen over wanneer ik weer iets ga plaatsten. Daaruit maak ik dan maar op dat veel mensen deze blog waarderen!
Ik schreef het hierboven al, we hebben het druk. Doordat het zo goed gaat met Kilian, pakken we steeds meer het leven van voor zijn ziekte op. Bas en ik werken weer (vrijwel) volledig, de kinderen zijn druk met school en sport, we hebben deze maanden veel verjaardagen en natuurlijk komen de feestdagen er aan. Daarnaast moeten we natuurlijk ook nog iedere donderdag naar Groningen en hebben we om de drie weken een zware dexa-week, zoals nu. Het lukt, maar het kost allemaal wel veel energie en vraagt veel flexibiliteit en planning. We hebben nog steeds niet de uitslag van het gen-onderzoek, dus we blijven er nog even van uit gaan dat we tot 23 april moeten volhouden. Zoals het nu gaat, moet dat lukken. Nog 8 zware kuren....
Omdat Kilian deze zomer de hele afdeling kinderoncologie in het UMCG versierde met zijn draken-tekeningen, had de pedagogisch medewerkster hem aangemeld bij Stichting Kunstwens. Vorig weekend kwam daarom kunstenares Ingrid Jantzen bij ons thuis om met de Kilian een echt schilderij te maken. Ook voor Deirdre en Dante had ze een doek meegebracht en de kinderen gingen vol enthousiasme aan de slag. Ze bleken allemaal te schilderen zoals ze zijn. Dante probeerde zich er in het begin zo makkelijk mogelijk af te maken, maar toen ze zag dat Kilian en Deirdre nog druk bezig waren, liet ze zich overhalen om iets beter haar best te doen.
Deirdre was erg perfectionistisch. Als het niet lukte zoals ze in gedachten had, moest ze even nieuwe moed ingesproken krijgen, maar ze was uiteindelijk erg trots op het resultaat:
Kilian was erg eigenwijs in zijn opzet en koos voor een ontwerp met veel kleine details die hij in zijn eigen volgorde op het doek overbracht. Hij werkte ingespannen, met zijn tong een beetje uit zijn mond, terwijl de tijd maar door tikte. Gelukkig was Ingrid heel geduldig en het resultaat was er dan ook naar:
reade more...
Résuméabuiyad
Opvallend is wel dat nu de frequentie van de berichten afneemt, omdat het goed gaat met Kilian en omdat we het druk hebben met het combineren van alle aspecten van ons leven, er steeds vaker vragen komen over wanneer ik weer iets ga plaatsten. Daaruit maak ik dan maar op dat veel mensen deze blog waarderen!
Ik schreef het hierboven al, we hebben het druk. Doordat het zo goed gaat met Kilian, pakken we steeds meer het leven van voor zijn ziekte op. Bas en ik werken weer (vrijwel) volledig, de kinderen zijn druk met school en sport, we hebben deze maanden veel verjaardagen en natuurlijk komen de feestdagen er aan. Daarnaast moeten we natuurlijk ook nog iedere donderdag naar Groningen en hebben we om de drie weken een zware dexa-week, zoals nu. Het lukt, maar het kost allemaal wel veel energie en vraagt veel flexibiliteit en planning. We hebben nog steeds niet de uitslag van het gen-onderzoek, dus we blijven er nog even van uit gaan dat we tot 23 april moeten volhouden. Zoals het nu gaat, moet dat lukken. Nog 8 zware kuren....
Omdat Kilian deze zomer de hele afdeling kinderoncologie in het UMCG versierde met zijn draken-tekeningen, had de pedagogisch medewerkster hem aangemeld bij Stichting Kunstwens. Vorig weekend kwam daarom kunstenares Ingrid Jantzen bij ons thuis om met de Kilian een echt schilderij te maken. Ook voor Deirdre en Dante had ze een doek meegebracht en de kinderen gingen vol enthousiasme aan de slag. Ze bleken allemaal te schilderen zoals ze zijn. Dante probeerde zich er in het begin zo makkelijk mogelijk af te maken, maar toen ze zag dat Kilian en Deirdre nog druk bezig waren, liet ze zich overhalen om iets beter haar best te doen.
Deirdre was erg perfectionistisch. Als het niet lukte zoals ze in gedachten had, moest ze even nieuwe moed ingesproken krijgen, maar ze was uiteindelijk erg trots op het resultaat:
Kilian was erg eigenwijs in zijn opzet en koos voor een ontwerp met veel kleine details die hij in zijn eigen volgorde op het doek overbracht. Hij werkte ingespannen, met zijn tong een beetje uit zijn mond, terwijl de tijd maar door tikte. Gelukkig was Ingrid heel geduldig en het resultaat was er dan ook naar:
Al met al weer een hele leuke dag waarvoor we Ingrid veel dank verschuldigd zijn!
Christmas Stuff
I'm afraid I don't have anything new to show you this Sunday; I took a little time off to play with my family.
Yesterday, we busted out the boxes marked "Christmas Stuff". Hooray!
I made a special place to display my favorite kid-made ornaments. I love them so much!
The mantle was dedicated to all things Santa.
There may have been an interloper here and there.
I made these little houses 3 years ago. You can make some too.
And what Christmas village would be complete with a giant red bear?
It's a well-known fact that Little Red Riding Hoods are especially fond of Christmas.
Today we'll go chop down a tree and decorate it all up before College Girl has to go back to school this evening. Then it's back to our regularly scheduled arty shenanigans. I really like my life.
Giving Thanks
Thanksgiving
by Ralph Waldo Emerson
For each new morning with its light,
For rest and shelter of the night,
For health and food,
For love and friends,
For everything thy goodness sends.
.............................
I've got the menu planned, it's the standard traditional fare. Turkey, stuffing, green bean casserole, lots of pie. My brother and sis-in-law are bringing the mashed potatoes and candied yams. My folks are bringing the drinks. College Girl will be making the deviled eggs, and Boy Kid will be making the leaves on which we'll each write three things we're thankful for. Then we'll throw those leaves in a basket. At dinner we'll pass around the basket of leaves and take turns reading the one we pick while the rest of us try to guess who wrote it.
Unlike so many Thanksgivings I have experienced in the now-distant past, there will be no raised voices. No feuds. No fists, no malice, no belittling comments. No drama. Any tears will be caused by joy, laughing too hard, or chopping onions. More than all of my many blessings, I am so grateful to be able to spend this day with my wonderful present-day family.
Whether or not you do Thanksgiving,
Another Merry Trio
Yay for white beards!
This trio of Christmas cheer, along with yesterday's trio,
will be available in the shop tomorrow.
Sunday, 5:PM Pacific Time
Pre-Sneak-Peek-Peek
I just couldn't wait til Sneak-Peek Saturday to show off this merry trio.
I was inspired by vintage Roly Poly toys like these I found over at Lapin and Me.
Aren't they cute?
I've got a trio of a different sort in the works today,
so I'll be back again tomorrow to show them off as well.
Today's Table and My Favorite Number
Truth be told, this is actually yesterday's table. Today's table is empty except for that roly poly trio up top. I'm hoping to have them all done by today's end. I've been enjoying making some completely sculpted pieces on account of Dylan has been up to his elbows making ornaments (like that forest of tree-hatted Santas) and fulfilling orders that he hasn't had time to pay attention to the new designs waiting for his magical sewing and stuffing abilities. I don't need Dylan's awesomeness to do straight-up sculpts though, thus a trio of all-clay cuties is keeping me out of trouble. I like to work in threes. It kinda drives Dylan crazy because I never just give him one new thing to make. Even if I do give him one new design, I usually want three of them so I can make variations on a theme. I guess it's my way of reigning in some of my creative impulses. If left unchecked those impulses would start way more than they would ever finish, and have me bouncing all over the place. Come to think of it, I just put together my new work schedule and I'm working in 3 blocks: 9:am-Noon, 1:00-3:00 and 6:00-9:pm. Of course, I make the schedule so I get to change it however I like.
How about you?
What does your work schedule look like?
Toekomstplannen
Hoewel Kilian vorige week ineens heel slecht reageerde op de kuren en er erg ziek van is geweest, gaat het de meeste dagen op het moment nog steeds heel goed. Kilian gaat veel naar school, verbruikt daar al zijn energie en voelt zich weer een normale jongen. Dat laatste is voor hem zelf heel belangrijk.
Ons geeft het ook vertrouwen. Vorig schooljaar vond ik het heel moeilijk om te vertrouwen op een goede afloop, maar dit schooljaar is mijn optimisme steeds verder toegenomen. Zeker nu we de herfstvakantie, waarin het vorig jaar zo vreselijk verkeerd ging, zonder problemen doorgekomen zijn en gewoon Deirdres verjaardag hebben kunnen vieren, zijn we heel druk geworden met maken van plannen voor de toekomst.
Bas en ik zijn dit weekend voor het eerst sinds Kilians ziekte een weekendje samen weg geweest naar Den Haag, een cadeau van mij broer David en schoonzus Michelle. Terwijl wij heerlijk zijn uitgerust, de nieuwe James Bond film hebben gezien en uitstekende sushi hebben gegeten, zijn onze kinderen door David en Michelle in de watten gelegd. Dat het zo goed met Kilian gaat dat we de zorg voor de kinderen af en toe weer even kunnen uitbesteden neemt een hele last van onze schouders. Ik merk wel dat we daar nog aan moeten wennen, nadat al onze energie zo lang op de kinderen gericht is geweest. We hebben nu af en toe even tijd voor ons zelf, maar weten nog niet altijd wat we met die tijd moeten doen.
Hoewel we nog steeds niet de uitslag hebben van het gen-onderzoek, gaan we er vooralsnog maar vanuit dat het goed zal zitten en dat Kilian eind april eindelijk klaar is met de behandeling. Natuurlijk volgen er dan nog heel spannende jaren waarin de ziekte ook echt weg moet blijven, maar we wilden dit moment toch niet zomaar voorbij laten gaan. Samen met mijn ouders hebben we in de meivakantie een reis naar Rome gepland. Voor ons is dat een belangrijke stap. Toen Kilian vlak voor zijn 9e verjaardag ziek werd, zou een reisje naar Rome in de zomervakantie zijn cadeautje zijn geweest.
In januari zijn we uitgenodigd in Villa Pardoes en daar verheugen we ons allemaal ook heel erg op. Volgend weekend komt een kunstenares met Kilian een schilderij maken. In maart wordt ons nieuwe nichtje geboren. Er zijn ineens weer een heleboel leuke dingen om naar uit te kijken!
reade more...
Résuméabuiyad
Ons geeft het ook vertrouwen. Vorig schooljaar vond ik het heel moeilijk om te vertrouwen op een goede afloop, maar dit schooljaar is mijn optimisme steeds verder toegenomen. Zeker nu we de herfstvakantie, waarin het vorig jaar zo vreselijk verkeerd ging, zonder problemen doorgekomen zijn en gewoon Deirdres verjaardag hebben kunnen vieren, zijn we heel druk geworden met maken van plannen voor de toekomst.
Bas en ik zijn dit weekend voor het eerst sinds Kilians ziekte een weekendje samen weg geweest naar Den Haag, een cadeau van mij broer David en schoonzus Michelle. Terwijl wij heerlijk zijn uitgerust, de nieuwe James Bond film hebben gezien en uitstekende sushi hebben gegeten, zijn onze kinderen door David en Michelle in de watten gelegd. Dat het zo goed met Kilian gaat dat we de zorg voor de kinderen af en toe weer even kunnen uitbesteden neemt een hele last van onze schouders. Ik merk wel dat we daar nog aan moeten wennen, nadat al onze energie zo lang op de kinderen gericht is geweest. We hebben nu af en toe even tijd voor ons zelf, maar weten nog niet altijd wat we met die tijd moeten doen.
Hoewel we nog steeds niet de uitslag hebben van het gen-onderzoek, gaan we er vooralsnog maar vanuit dat het goed zal zitten en dat Kilian eind april eindelijk klaar is met de behandeling. Natuurlijk volgen er dan nog heel spannende jaren waarin de ziekte ook echt weg moet blijven, maar we wilden dit moment toch niet zomaar voorbij laten gaan. Samen met mijn ouders hebben we in de meivakantie een reis naar Rome gepland. Voor ons is dat een belangrijke stap. Toen Kilian vlak voor zijn 9e verjaardag ziek werd, zou een reisje naar Rome in de zomervakantie zijn cadeautje zijn geweest.
In januari zijn we uitgenodigd in Villa Pardoes en daar verheugen we ons allemaal ook heel erg op. Volgend weekend komt een kunstenares met Kilian een schilderij maken. In maart wordt ons nieuwe nichtje geboren. Er zijn ineens weer een heleboel leuke dingen om naar uit te kijken!
Today's Table
Here's a little peek at today's goings-on.
I gotta make some sort of schedule today too. I'm sort of all over the place lately creatively and mood-wise, and having some sort of parameters helps me reign myself in a bit. Time management is a always a tricky balancing act when you work at home. And balance is always a worthwhile goal, don't you think?
Today's Table
One of our favorite collectors commissioned a portrait of her funny little dog, Harvey.
Here's Harvey in real life, posing with his favorite toy--
And here's Harvey a la Cart Before the Horse--
I had my doubts about incorporating that blue stuffed lamb, but ended up loving how it turned out!
Hopefully Harvey (and his person) will like it too.
Now I'm turning my attention to other things on this morning's worktable, like these roly poly starts.
Contrary to their initial appearance, they won't end up being snowmen. At least, I don't think they will. Sometimes my plans are thwarted. I may be steady and reliable, but my creations are fickle beasts.
Filling in the Bubbles
We're all bona fide here on the ole Cart now! We vote by mail here in Oregon, that's why we don't have to wait for tomorrow's official Election Day.
Not to be all bossy or anything, but please don't tell me who you voted for. Wasn't there a time in the not so distant past that people could have differing opinions on this and not get all crazy? Then again, maybe that's just selective memory on my part. Either way, that doesn't seem to be the case right now. I'm finding the political atmosphere so stressful this year! Worse than ever before. I can only imagine how much more stressful it would be if I were to subject myself to television, with its non-stop incendiary political talk and ridiculous campaign ads inundating the airwaves. I'm hoping people will simmer the heck down after Tuesday, but I kinda doubt it. I promise not to call you mean names, no matter whom you support. Hope you can do the same. I think there is way more common ground here than we are lead to believe.

















































