Trots

We zijn zo trots op Kilian de laatste weken, hij is ineens erg groot geworden. Hij maakt elke dag fanatiek zijn huiswerk, brengt goede cijfers mee naar huis en wil elke dag, of hij zich nu goed voelt of niet, naar school. Bovendien is hij met meerdere jongens zijn vriendschappen aan het aanhalen, werkt hij aan zijn conditie door regelmatig mee te gaan naar het zwembad tijdens Dantes zwemles en door zo veel mogelijk zelf naar school te lopen. Hij legt zelfs af en toe zijn IPad aan de kant om een goed boek te lezen, een klein wonder! Kilian is op een erg volwassen manier verantwoordelijkheid voor zijn leven aan het nemen en dat is voor ons heel bijzonder om te zien. Toen hij twee jaar geleden ziek werd, was het echt nog een jong ventje van 8, zelfs nog een beetje kinderlijk voor zijn leeftijd. Nu hebben we opeens een stoere jongen van bijna 11, maar het vreemde is dat we hem daar niet zoals bij de meisjes naar toe hebben zien groeien. In de tussenliggende periode is hij alleen maar heel erg ziek en niet zichzelf geweest. Waar die grote bijna-tiener vandaan is gekomen is ons dus een raadsel en we kunnen niet anders dan heel veel bewondering hebben voor zijn veerkracht en levenslust. Af en toe moeten we hem wel een beetje afremmen, omdat hij niet erg goed is in het bewaken en aangeven van zijn grenzen en vaak veel te veel tegelijk wil. Zo veel te doen, zo weinig tijd. Maar hij doet het toch maar mooi en dus zijn we erg trots op onze feniks!