dht hair loss: January 2012

Mineralogie Face Primer, wat doet het?

Het minerale make-up merk Mineralogie biedt dé oplossing voor een gladde, silky huid. Een face primer. Maak tijd voor een goede basis en een langdurige onberispelijke look. De must voor dit voorjaar! Verzacht en egaliseer uw teint met de Face Primer van Mineralogie, aangebracht na uw dagverzorging en voor de Mineralogie Liquid Hydration (gekleurde minerale dagcrème) en finishing touch met de pressed of loose foundation.

Mineralogie Face Primer is rijk aan natuurlijke oxidanten zoals mango en groene thee dus is extra verzorging voor uw gezicht. Bovendien minimaliseert de Mineralogie Face Primer grove poriën en verzacht fijne lijntjes waarbij het gezicht een zijdezachte finish en prachtige gladde uitstraling krijgt. Grove poriën zie je vaak terug bij een vettere huid of een ouder wordende huid. Door eerst een primer te gebruiken, blijft de make-up niet in de poriën zitten en krijgt u de gewenste egale look!

U voelt deze primer van Mineralogie absoluut niet zitten en zelfs bij extreme warmte en een hoge luchtvochtigheidsgraad garandeert de primer een langdurige houdbaarheid van uw minerale make-up gedurende de hele dag. Laat uw minerale foundation en uw complete look spreken met deze zijdezachte start.

Mooi is dat deze Face Primer van Mineralogie in 2 versies verkrijgbaar: clear (ook geschikt voor de donkere huid) en tinted. En nu tijdelijk met 10% korting. Waar schoonheid begint....

Tips om uw huid met een gevoelstemperatuur van -10 in optimale conditie te houden.

Het vriest in Nederland en dit betekent natuurijs!! In Friesland haalt iedereen de ijzers al weer uit het vet en bereidt zich voor op super mooie toertochtjes, "koek en sopie tenten" en gezelligheid op het ijs. Omdat "winteren" specifieke verzorging met zich meebrengt, krijgt u van ons u een paar tips om uw huid met een gevoelstemperatuur van -10 in optimale conditie te houden.

Smeer uw huid in met een intensieve crème om u tegen de kou te beschermen. Vooral uw gezicht heeft veel te verduren door de elementen.

Beschouw schaatsen in Nederland ook als een wintersport en smeer uw huid eventueel meteen in met een zonnefactor. Want we hopen natuurlijk op mooi, zonnig winters weer. Denk aan een crème zoals Anthelios creme spf 50.

Beide producten zijn zonder parfum en geschikt voor mannen, vrouwen en kinderen. En de laatst genoemde crème beschermd de huid zelfs onder zeer barre omstandigheden:

"Deze crème kreeg ik mee voor mijn beklimming van de Kilimanjaro. De omstandigheden op bijna 6000 meter waren extreem. Keiharde wind (kracht 10!) en een gevoelstemperatuur van min 30. De crème bood uitstekend bescherming tegen deze omstandigheden!"

Vergeet ook de tere huid van de lippen niet! En gaat u langere schaatstochten maken? Een tip is dan om de benen van te voren in te smeren met een huidolie zoals Decubal Bodyolie om de warmte van uw lichaam iets langer binnen te houden.

Heel veel ijspret!

Weerstand

Eindelijk lijkt er nu toch een beetje ritme te komen ons leven. Na een vincristine-kuur volgt er een zware week waarin Kilian onder invloed is van de dexamethason. De week daarna begint hij weer op te krabbelen en verandert zijn neerslachtigheid in een enkele boze uitbarsting zo nu en dan. Dan volgt er een week waarin Kilian zich goed voelt, enthousiast is over dingen en van alles wil ondernemen. Hij wil graag het huis uit en grijpt iedere mogelijkheid tot een uitstapje met beide handen aan. Boodschappen doen, naar school, alles is leuk als het maar even de dagelijkse sleur verbreekt.

Nu zitten we in die laatste week. Vorig weekend zijn we naar Bas’ ouders geweest en heeft Kilian heerlijk gespeeld met zijn neefje Joep. Hij verheugt zich daar altijd zo erg op, dat hij zich zo’n middag heel energiek en goed gedraagt. Afgelopen donderdag moesten we naar Groningen voor een asparaginase-kuur, maar dat is nooit een probleem. Kilian heeft van de chemokuren weinig last, het zijn de hormoonkuren die de behandeling zo zwaar maken. Er ging zonder problemen een nieuw sondeslangetje in zijn neus en we waren op tijd weer in Kampen. Wel bleken zijn bloedwaarden weer erg laag te zijn. Zijn HB zat met 5,3 op het randje. Wanneer het HB onder de 5 komt, krijgt Kilian een bloedtransfusie. Zijn granulo’s hadden een nieuw dieptepunt bereikt van 0,2. Waarschijnlijk heeft hij toch een kleine verkoudheid onder de leden en is het laatste restje weerstand dat hij nog over had nu echt opgebruikt. We moeten dus goed in de gaten houden of hij koorts krijgt, want dan zal hij opgenomen moeten worden.

Hoewel zowel de kinderen als wij het afgelopen jaar opvallend gezond zijn geweest en alle griep- en verkoudheidsgolven aan ons voorbij gingen, zijn we juist nu allemaal een beetje aan het kwakkelen. Vooral Dante is steeds hangerig en aan het einde van de dag koortsig. Ook hebben zij en Kilian een vervelend hoestje. Normaal zouden we daar geen seconde van wakker liggen, maar nu is het toch reden tot ongerustheid. Aanstaande donderdag, wanneer we weer de zware dexa-week in gaan, zullen we wel horen hoe het nu zit met Kilians bloedwaarden en weerstand. We hopen dat er geen kuren uitgesteld hoeven te worden, net nu we een beetje ons ritme beginnen te vinden, maar als het niet anders kan, dan kunnen we ons daar alleen maar bij neerleggen.

Dante gaat komend weekend lekker bij opa en oma logeren, zodat zij in ieder geval geen last heeft van Kilians boze buien. Ze wil graag in Emmen met oma ijsjes eten, zelfs als het flink gaat vriezen…

Olympisch "dorp" - München

Een heerlijke dag

Na alle uitbarstingen van de afgelopen week hadden we vandaag ineens een hele goede dag. Kilian stond al vrolijk op en had erg veel zin om naar school te gaan. Toen ik hem in de kleine pauze weer op kwam halen, kwam hij samen met zijn juf naar buiten. Hij vroeg of ik even wilde wachten, zodat hij in de pauze buiten kon spelen met zijn klasgenoten. Zijn juf vertelde me dat ze erg blij verrast was met zijn enthousiasme die ochtend. Eindelijk had hij weer de energie gehad om met alles mee te doen.
Vanavond had Kilian een kinderfeestje waar hij zich erg op verheugde. Hij kon weliswaar niet het hele programma meedoen, maar Bas heeft hem naar de Mc Donalds gebracht, waar hij aan kon sluiten en hij heeft heerlijk zitten eten en genieten. Daarna kwamen de mannen vrolijk weer thuis, vol plannen voor het weekend. Kilian vroeg Deirdre of ze dit weekend niet met vriendinnetjes af wilde spreken, zodat ze samen met Playmobil konden spelen en spelletjes doen.

Kilian realiseert zich wel dat hij de afgelopen week erg driftig en emotioneel op situaties heeft gereageerd en vindt dat zelf ook vervelend. Vanmiddag bedacht hij zelf een beloningssysteem met een sticker voor elke dag dat hij "alles rustig uit praat". Aan de ene kant is het fijn dat Kilian nu zo duidelijk laat blijken dat zijn gedrag echt wordt veroorzaakt door de medicijnen en dat hij dat niet kan controleren. Aan de andere kant geeft het Kilian weer een reden om een nog grotere hekel aan zijn ziekte te krijgen. Hij is inmiddels echt heel boos over de leukemie en alle bijwerkingen waar hij mee te maken krijgt. Dat is heel begrijpelijk, maar het blijft heel akelig om deze heftige emoties in zo'n jong kind te zien.
Ook voor Deirdre en Dante is het fijn dat Kilian weer wat meer zichzelf wordt. Vooral Dante raakte erg van slag door Kilians uitbarstingen en vele daarvan richten zich ook tegen haar. Als ze praatte vond Kilian haar stemgeluid te hoog, als ze een spelletje speelde vond Kilian haar tempo te laag en ze kreeg ze geregeld te horen dat ze een stomkop was. We merkten dat ze aanhankelijker werd, slechter sliep en af en toe kroop ze bij ons op schoot als Kilian de kamer binnenkwam. We vertelden haar wel dat Kilians boosheid niet haar schuld was en dat het door de medicijnen kwam, maar eigenlijk is ze nog te jong om dat te begrijpen. Even was ik bang dat ze zich over anderhalf jaar helemaal niet meer zou herinneren hoe Kilian echt is. Ook daarom is het fijn dat ze nu weer met z'n drietjes zitten te spelen.
Helaas blijft deze rotziekte steeds nieuwe zorgen met zich meebrengen. Gisteren begon Kilian last van zijn keel te krijgen en nadat hij ook vandaag weer wat raar met zijn keel liep te schrapen, besloten we er toch maar eens met een lampje naar te kijken. Bij zijn amandelen is zijn keel helemaal rood met witte vlekken. Omdat hij geen koorts heeft, hopen we dat het een schimmel is. Zodra hij koorts krijgt moeten we het ziekenhuis bellen, want dan is het toch een keelontsteking en dan zal hij waarschijnlijk opgenomen moeten worden. We hopen dat het meevalt!!!

Net als vorig jaar gaat Bas' collega Jim Kassenberg weer meefietsen met de Alpe d'HuZes. Meer informatie en mogelijkheid tot sponsoren vind je op zijn site: http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/jimkassenberg/jim-kassenberg/. De opbrengst komt volledig ten goede aan het onderzoek naar de genezing van kanker!

Da Bay-Bee Container

Frustraties en emoties

Donderdag in het ziekenhuis bleken Kilians bloedwaarden weer niet optimaal. Hij heeft wel alle kuren gehad, maar de geplande verhoging van de dosis ging niet door. Nogmaals een halve dosis dus, net als de vorige 2 keren.
Gisteren zijn we begonnen met de dexamethason, maar had hij daar nog niet veel last van. Hij is 's ochtends naar school geweest, heeft 's middags opa Wietse geholpen met het betegelen van de keuken, heeft na schooltijd met 2 vriendjes gespeeld en heeft lekker patat gegeten. Toen was hij wel moe en vroeg hij zelf of hij naar bed gebracht kon worden.
Vannacht heeft hij lopen spoken. Hij is veel uit bed gekomen en kon zijn draai niet vinden. Hij ging even liggen op het bed op zijn eigen kamer, even beneden op de bank en uiteindelijk heeft hij met kussens en een schapenvacht een bedje op de overloop gemaakt.
Vandaag was ronduit zwaar. Alle kleine frustraties waren Kilian te veel, of het nu ging om een hyves-spelletje dat niet goed werkte, een playmobil-poppetje dat hij niet kon vinden of (weer eens) eten dat hij niet lustte. De hele dag liep hij rond met plastic zakken waar hij een sticker met zijn naam op had geplakt en waar hij al zijn spullen in verzamelde, omdat hij niet meer in ons akelige huis wilde wonen. Hij was emotioneel, licht ontvlambaar en vooral boos over zijn ziek zijn. Hij zei dat hij zelfmoord wilde plegen en hij trapte ons weg als we hem wilden troosten. Een zware dag dus.
Gelukkig waren Deirdre en Dante vanmiddag bij vriendinnetjes aan het spelen en mochten ze daar ook blijven eten. De meest heftige buien zijn aan hen dus voorbij gegaan en dat is maar goed ook, want ze kunnen erg schrikken van zijn uitbarstingen. Nog drie dagen en dan wordt het weer beter....

Titties

wich group is this ? gimme a brand ...

CH0

Anne Andela op RTL 4 als vitaliteitscoach bij Koffietijd

Heeft u Anne Andela vrijdag jl. ook op tv gezien? Via RTL 4 en Koffietijd heeft Anne een groot bereik om Nederland mee te nemen in de wereld van persoonlijke verzorging & vitaliteit. Welke nutriënten zijn goed voor huid, haar, nagels en waar voelt u zich vitaal bij. Onderwerpen zoals "Aloe Vera; waar is dit goed voor" passeren de revue. Als Vitaliteitcoach bij Koffietijd legt Anne Andela u deze zaken en meer, in begrijpelijke taal uit. Via ons contactformulier, maar ook via de koffietijd site kunt u eventueel vragen stellen over vitaliteit. Het zou best zo kunnen zijn, dat dit dan de volgende keer in een koffietijduitzending wordt behandeld. Veel kijkplezier!

>> Bekijk hier de koffetijduitzending met Anne

A Tackle Crane

Kerstvakantie

We hebben een goede kerstvakantie gehad! Vooral de tweede week hebben we heel veel kunnen uitrusten en dat hadden we allemaal nodig. Deirdre en ik hebben veel winkel-uitstapjes gemaakt waarbij we heerlijk konden kletsen over van alles en nog wat. Bas en Dante hebben geoefend in woordjes schrijven. Hoewel Dante vorig jaar al kon lezen, hadden we daar in de afgelopen periode niets meer mee gedaan. Nu was er eindelijk weer even tijd voor en kon ze ons verbazen met hoe snel ze alles oppikt. Kilian heeft lekker gespeeld, eindelijk niet meer geplaagd door pijnlijke ogen.

In het najaar was ik, nadat ik meer dan een half jaar lang nauwelijks kon slapen, begonnen met het slikken van melatonine (in hoeveelheden van 0,1mg, waar Kilian 3mg slikt, dus volgens Kilians oncoloog een lachertje) en kon ik eindelijk weer in- en doorslapen. De laatste week gaat het slapen ineens minder goed, maar ik denk dat dat komt omdat ik lichamelijk weer helemaal uitgerust ben.
Vooral in het weekend rond de jaarwisseling was Kilians stemming wel erg wisselvallig. Wanneer dingen niet gingen zoals hij wou, kon hij ineens na een hele harde gil in huilen uitbarsten met een emotionaliteit die we van hem helemaal niet kennen. Deirdre en Dante konden daar erg van schrikken en raakten dan ook overstuur, waardoor we een aantal dagen echt op eieren liepen om iedereen rustig te houden. Gelukkig lijkt de dexa nu vrijwel helemaal te zijn uitgewerkt (uitgeslopen, noemen ze dat in het ziekenhuis). Alleen bij het avondeten schiet Kilian nog in de stress als hij alles "walgelijk" vindt. Eigenlijk net als in de maanden voordat we wisten dat hij leukemie had. Toen ik deze week een fotoalbum uit 2010 doorkeek, viel het mij op hoe hij er op foto's in het najaar steeds bleker en vermoeider uit gaat zien. Hij zat in die periode erg slecht in zijn vel en met name het eten gaf ook toen grote problemen. Nu weten we natuurlijk dat de slechte eetlust door de leukemie komt en gaan we er anders mee om. Vanavond hebben Kilian en ik samen een grote pan vezelrijke spaghetti gekookt en daar een pan saus van tomaten, basilicum, knoflook en prei bijgemaakt. Die hebben we in kleine porties ingevroren en vanaf nu kan hij zo'n bakje spaghetti opwarmen als hij het avondeten niet lust. Als hij ook geen spaghetti wil, dan krijgt hij sondevoeding. Hopelijk gaat de maaltijd met deze afspraak wat soepeler verlopen.
Donderdag moeten we naar Groningen voor alle kuren. Van de asparaginase en doxorubicine lijkt Kilian nauwelijks last te hebben, maar de dosis vinciristine gaat weer wat omhoog, dus volgend weekend zal wel zwaarder worden. Met de 2 goede weken die nu steeds tussen de vincristine- en dexakuren inzitten, denken we het echter aan te kunnen. Spannend wordt het natuurlijk wel weer...

in de lampenkapjesfabriek

Crammerock 2011