dht hair loss: September 2013

Bijna op de helft van de chemo's!

Maandagavond laat...Martini, sigaretje, genoeg energie...word een standaard verhaal..
Morgen na de kuur..ben ik al op de helft van de chemo's! Morgen word de 8e chemo en moet er 16..dus wel bijzonder, klinkt lekker..bijna op de helft!

Herceptin duurd tot volgend jaar Oktober..maar dat geeft niet..als het einde van die chemo maar in zicht komt, maarja..nog even volhouden, komt goed!

Afgelopen week weinig last..alleen die moeheid de 1e dagen, lichte spier,-gewrichtspijnen, vaak opvliegers, slecht slapen, geen spectaculaire dingen, heerlijk! Was tot nu toe m'n beste week!

Afgelopen zaterdag nog een gezellige bbq gehad bij Henry & Joke, Zondag hoefden we niet naar zwemles want Dennis is met Henry & Reiley naar de Kuip geweest en vandaag is Linda geweest, weer lekker bijgeklept!

Enige vervelende wat me bezig houdt is dat een moedertje van school die net 3 maanden klaar was met alle chemo, nu weer volgende week onder het mes moet i.v.m. de andere borst...word daar echt boos om..denk je klaar te zijn..je leven weer op te pakken, je haar..alles begint weer te groeien en dan dit!! Van vooraf aan beginnen..na amper 3 maanden, zo oneerlijk!

Zodra bij mij alles klaar is volgend jaar en me lichaam hersteld goed, dan laat ik meteen die andere borst weghalen uit voorzorg..hij hangt er na de amputatie van die andere borst toch maar "lullig" bij en onder de douche ben ik regelmatig aant voelen of er niks zit..daar maak jeje zelf gek mee..dus dat heb ik me al voorgenomen, weg ermee!

Aangezien ik nog steeds last heb van vocht rondom m'n amputatiewond en vooral van m'n arm na de 2e operatie..kan ik helaas nog geen nieuwe borstprothese aan laten meten, dat is wel jammer want daar kijk ik erg naar uit!

Maargoed..morgen ga ik er weer voor en als ik dan naar huis rijd kan ik denken..ik ben op de helft yeah!!

Check up

We maakten ons al een tijdje zorgen over Kilian. Hij eet slecht, huilt snel, trekt met zijn rechter been, ziet heel bleek en is veel moe en lusteloos. Allemaal vage klachten, en de ene dag wat erger dan de ander. En dus zaten we al een tijdje in tweestrijd; aan de ene kant vonden we dat we niet te overdreven moesten reageren en leren om rustig de volgende controle (gepland op 24 oktober) af te wachten, aan de andere kant maakten we elkaar gek met onze gespannenheid en behoefte aan geruststelling. We wisten niet of we Kilian aan moesten sporen om beter zijn best te doen om fitter te worden, want we wisten niet of hij het wel kon helpen dat hij zo lusteloos was.

Zondagochtend kwam hij, na weer een niet volgehouden slaapfeestje, zo bleek en moe beneden dat Bas en ik de knoop definitief door hebben gehakt en vanmorgen heb ik het ziekenhuis gebeld om te overleggen. Gelukkig werd ik serieus genomen en mocht hij direct in Zwolle bloed laten prikken.

Bas heeft Kilian van school gehaald en is met hem naar Zwolle gegaan. Daar werd hij helemaal nagekeken door de kinderarts en die kon gelukkig niets verontrustends vinden. Een groot gedeelte van onze spanning viel daarmee wel weg. We zouden in de loop van de middag nog even gebeld worden over de bloedwaarden. Dat duurde helaas tot vanavond, en al die tijd voelde ik de angst letterlijk als een enorme spanning op mijn borstkas. Maar gelukkig zag ook het bloed er goed uit en kon de kinderarts eigenlijk geen verklaring vinden voor Kilians klachten. Mogelijk dat zijn nog altijd zwakke heup hem veel energie kost, dus hij ging overleggen met het ziekenhuis in Groningen over fysio.

We gaan dus na deze hapering vrolijk verder op de goede weg. We waren toch al bezig om voor Kilian iemand te zoeken om alle stress mee van zich af te praten en daar gaan we nu volledig op in zetten.

joehoe gewicht terug beter!!!

Deze morgen wees de weegschaal 44,9 aan, met bril werd dit 45 kg dus heel goed he.

Morgen gaat mijn papa terug werken en zit ze de hele tijd alleen, hopelijk lukt het haar een beetje.

Amper last gehad van de chemo deze keer, het was natuurlijk ook maar 1/3 van de dosis. Hopelijk blijft het zo. Woensdag meer nieuws.

Groeten
Katrien

Big Move

Volgende week vrijdag heb ik een intake gesprek voor BigMove.Krijg dan 6 maand begeleiding met bewegen (afvallen) en geestelijk.Dus de BBQ vanaaf kan nog :-).Ik ga in de maand oktober max 24 uur per week werken dit in overleg met mijn afelingshoofd die nog zeer betrokken is met mijn situatie,dat doet wel goed als je werkgever je steunt.Zo even naar me vader krijgt dan de 3e chemo.Als het meezit kan hij vanaf november ook aan zijn herstel werken.Volgend jaar willen we een groot feest geven als alles voorspoedig verloopt.

25 september chemo kon doorgaan

Vandaag om half zeven in Bredene vertrokken om tijdig in het UZ te zijn.

Eerst werd haar bloed geprikt om te kijken hoe het met haar bloedwaarden gesteld was. De bloedplaatjes waren goed hersteld maar het was toch nodig om twee zakken bloed bij te krijgen. Dit zou haar algemene toestand verbeteren want ze voelt zich soms wel heel zwak.

Vandaag ook de eerste keer geen rolstoel gebruikt om in de K2 te geraken. Op het gemak gewandeld en de grenzen zijn opnieuw verlegd. Volgende week worden we opnieuw verwacht.

Deze morgen wees de weegschaal 44,5 aan dus dat was ook al bemoedigend nieuws.

tot een volgende keer

Groetjes
Katrien

7e chemo & 3e Herceptin weer achter de rug!

So..deze dag zit er bijna weer op! Had toch even zin en een blogje te schrijven!
Vanochtend was even kunst,-en vliegwerk, maarrrrrr..goed verlopen!
Heb rustig kunnen douchen en koffie drinken, iedereen naar school, Dennis ook op tijd op school ennnnn ik was keurig om 8.45 in het ziekenhuis!

De kuren waren een uurtje verzet naar 10.30, dus ik kon rustig naar de oncologie-verpleegkundige, apotheek en de oncoloog ennnnnnnn broodjes gezond halen om op te eten tijdens de chemo!

M'n bloedwaardes waren niet erg goed, maar daar staat deze chemo om bekend..flinke bloedarmoede en aanmaak van beenmerg gaat erg traag...dus verklaarbaar... vandaar de extreme moeheid, snel kortademig (kan Dennis niet eens meer op de fiets naar school brengen) en toch een kleine allergie van de Taxol namelijk het hoesten..ik hoest me eigen de hondeziekte al 2 weken lang, oncoloog heeft m'n longen beluisterd, niks mis mee maar kreeg er wel pilletjes voor..aangezien de taxol ook je longspier aantast..ook weer opgelost! Ik was alleen ruim een kilo weer afgevallen, dus ik ga gewoon maar weer elke dag brie eten daar werd ik eerst ook dikker van!

Dat Arend en Joke veeeeeeeeeeel met me meegeweest zijn was top en SUPER! Maar nu ik alleen ben geweest en het goed ging heb ik niemand meer nodig, voelt zo goed!...heb tijdens de chemo heerlijk m'n blad gelezen, broodjes opgegeten, effe kleppen met de zusters en medepatienten, zelfs nog 20 min. m'n ogen dicht gehad...tijd ging snel voorbij en weer terug naar huis gereden. Op de parkeerplaats botste er nog 2 auto's op elkaar..schrok wel van het geluid want we hebben zelf natuurlijk dat auto-ongeluk gehad verleden jaar..maar gelukkig was er vanmiddag niemand gewond!

Eenmaal thuis was moeders daar..had flink gesopt en gezeemd in huis, heerlijk! En ze heeft Dennis uit school gehaald.

Was een lange dag in het ziekenhuis, want was pas 14.45 terug, maar geeft niks, alles goed verlopen en alleen vanmiddag even suf geweest, verder niks geen klachten, gewoon m'n ding gedaan, heerlijk!!

24 september

Morgen heel vroeg in de weer voor de één derde van de derde chemo.

Laat ons hopen dat de bloedwaarden deze keer wel goed zijn, zodat we verder kunnen aftellen.

In een normaal stramien worden de rest van de chemo's zo geregeld
derde chemo wordt verdeeld over:
25 september
2 oktober
9 oktober
vierde chemo wordt verdeeld over:
16 oktober
23 oktober
30 oktober
vijfde chemo verdeeld over:
6 november
13 november
20 november
zesde chemo verdeeld over:
27 november
4 december
11 december

Het zullen zware weken worden maar:

Guus Meeuwis - De weg (met songtekst) & klaar voor de alweer 7e chemo!

Het weekend was leuk & relaxed, voor de 3e keer de film Titanic gekeken, Reiley huilen, niet normaal..terwijl hij hem al voor de 4e keer zag!

Vanochtend zijn Sandra & Bettina geweest, was gezellig, blij dat ik ze weer even gezien heb! Vanmiddag had ik een "toekomstgesprek" op Reiley's school, was informatief en verhelderend en natuurlijk spannend hoe het allemaal zal gaan verlopen op z'n stageplekken, z'n stages beginnen rond December.
Joke kwam rond 17.00 langs met nog meer eten! Het gehele weekend had ze al voor eten gezorgd en nu weer van alles, ongelofelijk! Van d'r moeder heel veel nieuwe badlakens/handdoeken etc..gehad, niet normaal meer..wat een TOPmensen!
Arend had voor Tamara een statief gekocht voor d'r foto/filmcamera, helemaal blij was ze!
En.......vandaag waren we ook nog eens 9 jaar getrouwd, waar blijft de tijd!

Vandaag was redelijk een topdag voor mij, wel druk/chaotisch..maarrrr we zijn hem weer goed door gekomen, daarom des te jammer dat ik morgen weer moet..Ik moet om 8.45 al in het ziekenhuis zijn, dus moet zorgen dat Dennis om 8.15 op school is..ik moet eerst bloedprikken, daarna de oncoloog en om 9.30 beginnen m'n kuren...beetje veel op 1 dag maar tis niet anders.
Ik ga voor t eerst alleen morgen (heb ikzelf voor gekozen)...dus boeken mee en gaan met die banaan...totaal zit ik ruim 4 uur in dat ziekenhuis, maar de ochtend..vroeg uit bed, douchen, pillen innemen, zalf op de porto-cath, Dennis klaar maken voor school etc...boel aan kant maken, iets over 8-en de deur uit...zie ik meer tegenop dan als ik eenmaal int ziekenhuis ben..zoveel georganiseer..maar..moet goed komen!

Als laatste...huilen doe ik vrijwel nooit, brok in m'n keel..alleen met zielige films...iedereen weet mijn muziekgenre..rock of hardrock hou ik van..dus wat ik nu ga zeggen zullen er veel om lachen..maar ik heb een nummer toegevoegd...elke keer als ik t hoor...word ik op de 1 of andere manier zo geraakt..echt een brok in m'n keel..van....................Guus Meeuwis..een hoop mensen zullen nu uit hun panty schieten maar tis echt zo..en ik schaam me er ook niet voor hahahaha..Carpe Diem!

23 september, een weekje extra recup doet precies wel deugd

Deze ochtend kreeg ik een berichtje op school dat haar gewicht toch al naar 44 kg is gegaan :)

Ik ben zeker dat het begin augustus zelfs onder de 40 is gegaan dus laat ons zeggen op een 7-tal weken een goeie 5-tal kilo erbij.

Woensdag opnieuw voor 1/3 van de derde chemo. Hopelijk kan het doorgaan...

Volgende week moet mijn vader terug gaan werken, dus dan zal ze wel wat meer alleen zijn, zelf zie ik er een beetje tegenop. Ik hoop dat het lukt!!

Groetjes
en tot later!!

Motorrijden

Vandaag bijna 150 km motor gereden.Ging harstikke goed en ff weer een ongezonde tussenstop gemaakt :-) Nu ff psv-020 kijken en dan morgen weer aan het werk

2e kuur taxol/herceptin moe/koud/gewrichtsklachten

So..daar ben ik weer..
In precies 3 uur waren de kuren ingelopen, verliep probleemloos.
Joke en ik hebben weer heerlijk zitten kleppen tijdens de kuren dus kon ik niet in slaap vallen.
Enige minpuntje was dat ze "op het eind" de naald niet goed uit de porto-cath haalde, was pijnlijk en bloedde voor 't eerst..maarja..zijn ergere dingen in de wereld.

Tot Donderdag 10.00 's ochtends weinig klachten gehad, tijdstip weet ik goed omdat daarna heel m'n lichaam veranderde..ik moest naar de wc..aangezien je erg veel moeite hebt met je ontlasting door die chemo's zat ik daar een half uur lang...met grof geweld..zal er verder niet teveel over uit wijden....laten we het erop houden dat een bevalling minder moeite kost..pfff..
Toen ik eenmaal weer beneden kwam liep ik zo te klappertanden van de extreme kou, niet normaal...had yogurt gepakt, door het bizarre shaken ging de helft erover heen...verwarming op z'n hoogst gezet, trainingsjasje aan, poncho eroverheen en toen onder een deken...heeft 3 kwartier geduurd die ongein! De extreme moeheid kwam er ook meteen bij en ik moest toch echt om 12.00 Dennis uit school halen..alles op de automatische piloot gedaan.
Toen ik hem naar school weer terug had gebracht ben ik ook nog boodschappen gaan doen, want wil niet afhankelijk zijn en alles zelf blijven doen..toen ik daarvan terug kwam..weer op die bank een half uurtje..had het gevoel 36x de Mount Everest te hebben beklommen. Was helemaal klaar met mezelf en had me voorgenomen niet meer te gaan liggen tot na het avondeten..zo gezegd, zo gedaan...heb gewoon nog eten gemaakt etc..en daarna..sloosh! alleen maar liggen/liggen/liggen op de bank en slapen, toen ik Dennis welterusten ging zeggen en ik eenmaal boven was ging ik weer in zijn bed liggen...niet uit te drukken zo'n belachelijke vermoeidheid in je lijf, walgelijk zo'n dag. Vroeg naar bed gegaan, niet kunnen slapen van de gewrichtspijn, 's nachts je bed uit, toppie!

Vanochtend had ik de trappen gestofzuigd...werd weer doodmoe..toen werd ik zo boos...kan ik niet uitleggen..heb alleen maar tegen mezelf gesproken, niet weer zo'n dag! Toen was ik in 5 minuten de deur uit...boodschappen halen voor een paar dagen, bami gemaakt voor 2 dagen, vraag niet hoe maar ik was zo boos op dit lichaam, wat me zo in de steek laat af en toe..nu moest m'n geest maar sterker zijn. M'n hele lichaam deed zo'n zeer, heb er niet aan toe gegeven en we zijn zelfs na het eten nog naar de Primark geweest voor nieuwe kleding voor de kids..Eenmaal weer thuis heb ik alleen maar gezeten en lekker tv gekeken en was trots op mezelf wat ik allemaal gedaan had vandaag. Zie wel op tegen morgen want ben bang dat ik een terugslag krijg maar dat geeft niet..vandaag was ik de baas..niet dit lichaam!

Het lijkt/is een hoop klagen al die blogs bij elkaar..maar ik weet wel dat je lichaam z'n eigen weg bewandeld zonder dat je daar controle over hebt..en af en toe..heel af en toe..kan je door flink streng te zijn voor jezelf toch nog een goede dag hebben, door heel hard te zijn voor jezelf, lukt helaas niet altijd, maar vandaag wel!

Continental drift

Maatschappelijk werkster

Vandaag ff bij MW geweest en bijgepraat.Ze gaat regelen dat Big Move zsm moet beginnen want de kilo's wil ik eraf hebben :-).Hopelijk dat ik volgend jaar met een excollega mee kan met fietsen,ze is aardig fanatiek dus heb wel conditie nodig.Werk nu 16 uur per week.In overleg met de bedrijfsarts wil ik dat uitbreiden naar 24 uur in de week.Komen nog paar zonnige dagen dus kan nog ff motorrijden.Verder gaat het steeds beter,gaat me wel te langzaam maar ja heeft ook tijd nodig.Mijn vader krijgt een epo spuit omdat zijn bloedwaardes te laag zijn.Hopelijk kan hij volgende week zijn 3e chemo wel doorgaan.Hij voelt zich verder goed naar omstandigheden

18 september derde chemo kon niet doorgaan.

Deze morgen om 6 u 30 in Bredene vertrokken om tijdig in het UZ te zijn. Haar bloed werd getrokken maar haar bloedplaatjes waren niet goed en daardoor kon de chemo niet doorgaan.

Er werd gebeld naar professor Denys. Nieuw plan: elke week chemo dus de derde dosis wordt over drie keren verdeeld.

Vanaf nu moeten we dus elke woensdag richting UZ. Maar daardoor gaan de nevenwerkingen minder zijn en haar dieptepunt zal minder diep zijn. Volgens die dokter doen ze dit in Amerika standaard zo. Toch even geïnformeerd of de werking dan hetzelfde zou zijn maar dat werd mij gegarandeerd.

De eerste keer sedert de behandeling dat iets niet loopt voor het vooropgestelde schema. :(

Heel wat op het programma de komende maand dus.

7 oktober terug naar professor Ceelen

9 oktober een tweede CT scan om te zien of de chemo zijn werk doet.

16 oktober op consultatie bij Professor Denys

18 oktober naar algemene genetica om na te gaan of er erfelijke factoren in het spel zijn.

Zelf heb ik momenteel een dipje... Wat als ons binnen een maand wordt gezegd dat de chemo niet aanslaat en het terug uitgezaaid is... Ik weet wel dat ik positief moet blijven maar het gevoel van onzekerheid maakt terug meester van mij... Het is hard, altijd positief te moeten zijn en toch zo overmand te zijn van angst en dit vooral niet te laten merken. Ik kon niet rap genoeg naar huis, mijn wonden likken in een hoekje om mezelf terug op te krikken en terug de moed bij elkaar te rapen.
De pijn en de kwaadheid is terug...

Katrien

Pittig hoor..elke week een kuur.

Hier zit ik alweer aan de vooravond van de cocktail morgen. Pittig hoor..geen tijd om klachtenvrij te zijn of even "goede dagen" tussendoor..
De moeheid en de gewrichts,-spierpijnen zijn toch wel de sleutelwoorden van de nieuwe kuur. Ik doe alles wat ik normaal ook doet, maar je moet niet vragen hoe..
's ochtends verloopt alles redelijk, maar zodra het middag word is eigenlijk je verdere dag al naar de knoppen, continu moe, de pijn in spieren/gewrichten is soms niet uit te houden, alsof ze met messen in je lijf zitten te porren, zelfs in m'n handen vooral m'n duim zit het. Ga morgen ook vragen of ik Zaldiar erbij mag slikken en vit. D, want ik vind dit weinig kwaliteit van leven, gaat nergens over. Ik moet dit tot eind December volhouden elke week deze kuur..wel graag een beetje op een normale manier aub.

Arend en ik zijn zondag samen met Dennis naar zwemles geweest...ik wist op een gegeven moment niet meer hoe ik moest zitten/staan, meteen bij thuiskomst weer op de bank..vreselijk...tot voor kort zat ik er alleen maar op..nu ist alleen maar liggen. Jaja tis een hele klaagzang maar wat kan jeje lichaam gaan haten zeg..de vrolijke/drukke/energieke Bianc...die mis ik echt...tis dat ik continu tegen mezelf praat..van "je moet dit, je moet dat"..anders zou je alleen maar op de bank liggen.
Joke had gelukkig t weekend voor eten gezorgd en ze belde vandaag dat ze morgen met me meeging naar de chemo..ze had alles al geregeld, kon geen eens nee meer zeggen.

De buurvrouw van nr. 48 kwam vanochtend spontaan een mooie bos bloemen brengen, puur om t feit dat ze met me meeleefde, lief hoor!! Waardeer ik erg!

Simone, een moedertje van school heeft gezegd Dennis elke dinsdag nu mee te nemen zolang ik die chemo heb elke week..echt TOP!
M'n moeder is er morgen gelukkig weer om Dennis uit school te halen..ik heb zelf vandaag al voor 2 dagen eten gemaakt, dus daar heeft ze geen omkijken naar.

Ik ga weer afsluiten ben echt doodop..terwijl dit voor mij "normaal gesproken" kinderbedtijd is, ik moet gewoon nog even wennen aan mijn "nieuwe ik". Morgen ga ik er weer voor!

mijn leven voor altijd anders... 16 september

Al een dag of tien had Fabrice een soort zweertje in zijn mond op zijn gehemelte. Vandaag stuurde hij mij een berichtje dat die zweer gegroeid was. Het was precies alsof de hemel terug op mijn hoofd viel. Ik heb hem dan toch kunnen overtuigen om naar de dokter te gaan. Ik weet dat niet alles kanker is maar ik kan het niet laten... Hij had nochtans vergadering maar ik stond er op dat hij naar de dokter ging, het is maar een consultatie en voor gemoedsrust doet een mens veel. Zal ik ooit terug wat meer kunnen relativeren?

Hij is net thuis en blijkbaar is het een ontsteking van de speekselklier. Niets om je ongerust over te maken maar als het niet verdwijnt en blijft groeien, moet hij het laten verwijderen door een stomatoloog. Blij dat dit van de baan is.

Woensdag de derde chemo... Hopelijk kan hij doorgaan want als haar bloed niet goed is zou het wel eens kunnen dat het uitgesteld wordt. Ze had twee blauwe plekken op haar arm waar ze geen verband kon leggen met iets waar ze zich tegen gestoten heeft. Duimen dus.

Groetjes
Katrien

gewicht opnieuw iets beter

Vorige week maandag viel haar gewicht echt tegen, waarschijnlijk ook omdat ze toen op haar dieptepunt na de chemo zat. Vandaag liet ze me weten dat ze 43 kg weegt. Dus op 1 week tijd 800 gr is bijgekomen. Waarschijnlijk zal dit elke keer een wisselwerking zijn tussen afvallen en terug bijkomen maar ik ben al blij dat ze niet meer zakt. Toen ik van reis kwam woog ze nog amper 40 kg en nu blijft haar gewicht stabiel tussen de 42 en 43 kg. Eens dat stoma weg is, zal dit allemaal wel beter gaan.

Buzzer

Something-New Sunday

Here it is, Sunday again. I don't have anything new in the shop, in fact I'm closing the shop for a little bit while I sort some things out. But I did make something new this week. Here's my favorite, in all her skelly goodness. I think she turned out mighty fine (if I do say so myself).

Hope you're all having a less-challenging week than I am.

♥

Mijn oprechte deelneming aan de familie De Mol

Niet iedereen krijgt een eerlijke kans, de broer van Ann De Mol (vriendin van mijn mama) is zondagavond gestorven. Opnieuw het besef dat het leven niet eerlijk is en veel te hard!! Opnieuw het besef dat we de kansen die mijn mama krijgt met beide handen moeten aannemen en geloven in de goede afloop. Jammer genoeg kreeg Kris en zijn familie die kans niet. Ik leef enorm mee met hen en hoop dat ze dit verdriet en deze leegte op termijn een plaats gaan kunnen geven in hun leven. Al weet ik zelf niet hoe ik het zou moeten doen.

De hele ochtend zijn mijn gedachten uitgegaan naar de familie van Kris. Rust zacht xxx

De 1e keer Taxol / Herceptin.

De drukke week zit er op..Arend had beide dagen vrijgenomen om met me mee te gaan.

Dinsdag de Herceptin gehad, verliep probleemloos, eigenlijk had ik nog langer moeten blijven ter observatie maar ben "op eigen risico" eerder weggegaan, moest ik wel voor tekenen. Ik had geen klachten en m'n bloeddruk bleef stabiel dus beetje zonde van m'n tijd om dan langer te blijven.

Woensdag een drukte voor de porto-cath, continu het slangetje doorspoelen met fysiologisch zout, aangezien er eerst een zakje voor ernstige misselijkheid doorheen moest, daarna weer spoelen, daarna het zakje voor anti-allergie, weer spoelen, toen uiteindelijk de taxol gehad om vervolgens daarna weer te spoelen.
Woensdagochtend was ik nog superaktief, beetje adhd, lekker vrolijk, voor ik naar het ziekenhuis moest. Tijdens het inlopen van de taxol, voelde ik echt alle energie weg trekken, werd suf en stil, wat een metamorfose!

Eenmaal thuis was mijn moeder er, daar heb ik nog even mee gepraat, maar daarna moest ik echt gaan liggen en ben in slaap gevallen, was niet tegenaan te boksen zoals ik voorheen wel kon. M'n tante en oom hadden gelukkig voor ons gekookt, hadden we dus geen omkijken na.
Nel v/d Giessen is nog even langs geweest..vond ik erg leuk, ze had een mooi houten bord voor me gekocht waar mijn lijfspreuk op stond " Carpe diem"! En nog 2 flessen Martini..superlief!!

Tot nu toe..de ochtenden gaan goed, dan doe ik de boodschappen/was/strijk etc...maar zodra ik Dennis 's middags naar school heb gebracht om 13.00 ist even sloosh, dan moet ik even gaan liggen, de verdere dag verloopt afwisselend, koud/warm/opvliegers, energie/moe, soms wat suffig, sinds vandaag "soort" blaaskrampen & gewrichtspijn, druk op bovenbenen, erg vaag allemaal.

Maargoed..'t weekend vroeg me bed uit, van de ochtenden moet ik het nu dus hebben, wil maandag even gaan condoleren i.v.m. overlijden Ome Piet den Ouden & Dinsdag krijg ik dus 'omdat alles goed verliep' de cocktail in 1x.

Fijn weekend!

5 maanden later

Het is alweer 5 maanden geleden dat ik mijn 1e chemo kreeg en nu alweer paar uren aan het werk,het had erger gekund.Volgende week maar eens 12 a 16 uur per week proberen.Had van de week wel ff een terugval maar dat hoort erbij.Straks magazijn op een nieuwe plek wat een leuke uitdaging is.Hopelijk begint die BigMove ook gauw zodat mijn herstel ook beter gaat.Maar eerst weekend :-)

12 september opnieuw wat beter...

Dag iedereen

lang geleden dat ik nog eens schreef maar het begin van het schooljaar is altijd een drukte...

Sedert maandag zie ik duidelijk verbetering. Ze is zo emotioneel niet meer en ziet er zo getrokken niet meer uit.

Wel was er een serieuze terugval in haar gewicht maandag waardoor ze echt wel héél ontgoocheld was. Ze was terug 2 kg kwijt (maandag) maar woensdag vertelde ze me dat er al terug 700 gr terug bij was.   Al een geluk dat ze die TPN heeft want anders weet ik echt niet waar haar gewicht nu zou zitten.

Er zijn deze week ook al een aantal mensen op bezoek geweest en merk precies dat deze korte bezoekjes haar ook deugd doen, wat in het begin zeker het geval niet was. Normaal gezien kruipt ze elke namiddag in bed maar doordat ze de laatste dagen slecht sliep, probeert ze nu enkel gewoon te rusten in de zetel waardoor haar nachtrust de goeie kant op gaat.

Volgende week komt haar derde chemo eraan. We zitten dan aan de helft, toch een goed vooruitzicht. Hopelijk deed de chemo wat hij moest doen.   Nog steeds is ze niet al haar haar kwijt. :) Nog geen pruik nodig gehad, ook al denk ik dat het na de derde chemo wel zal moeten...   Maar goed, ze heeft toch sterk haar amai maar ja dat kan ook niet anders met zo een sterke madame!!

Ben al heel blij dat ik even een relatief positief bericht kan posten, ook al weet ik dat de volgende chemo opnieuw hetzelfde zal teweegbrengen. We moeten er door en we gaan er door. Ik hou er de moed in en blijf geloven in de positieve afloop.   Het is wel niet altijd gemakkelijk om je mama zo te zien afzien terwijl je er niets kan tegen doen.

Tot de volgende keer en bedankt voor het massale volgen

Katrien

Uitslag petscan

Yessss schoon en bloedwaardes waren netjes.HB van 9.6
Over 2 maand weer bloedprikken en pas begin volgend jaar een scan

Klaar voor de Taxol / Herceptin kuur!

Vandaag bloed wezen prikken, ik " zat op het randje", maar de kuren mogen doorgaan! Het mocht niet lager zijn dan 6.0 en ik zat op 6.1..dus echt een grensgeval, zoals ik heel m'n leven al ben..
Verklaard wel die continue moeheid, maargoed..we gaan er morgen weer voor!

Gesprek gehad met de oncologieverpleegkundige, die alles heeft uitgelegd over de nieuwe kuren.
Lang leve de porto-cath want die krijgt het druk morgen, continu spoelen, zakje tegen de misselijkheid gaat er doorheen, zakje anti-allergietoestand gaat er doorheen, de herceptinkuur en de chemo zelf natuurlijk.
Er is me al verteld dat ik niet moet schrikken als ik het benauwd krijg/duizelig/pijn op de borst..want dan stoppen ze de chemo, spoelen meteen en blijven ze alle functies continu controleren en laten het daarna langzamer inlopen. Ze observeren je continu dus..zal wel goed komen.

6 van de 10 mensen vallen in slaap van dat spul tegen de allergische reacties..nou ik hoop het niet want ik snurk..zou me doodschamen tussen al die andere patienten in.
Maarjaaaaaaaaaaa..we wachten maar gewoon af..
Het enige enge van het verhaal vanmiddag was dat deze chemo OOK op je slijmvliezen werken waardoor ik weer die mondklachten kan krijgen, dat is het enige waar ik panisch voor ben ondertussen..maarja..ik ga er rustig in en laat het allemaal maar op me afkomen en ga mezelf niet gek maken, zonde van m'n tijd.

Laat ik beginnen te vertellen dat ik deze " fase" van ziekenhuisbezoeken enzo het liefst zo normaal mogelijk door wil komen en zo min mogelijk mensen nodig wil hebben, zodat voor iedereen het leven gewoon doordraait en ik deze toestand "tussen neus en lippen" en liefst onder schooltijden "even" doe.. Ik had alles al geregeld voor de kids qua opvang/Dennis uit school halen etc..dit aangezien ik er morgen alleen heen wilde en niet weer afhankelijk te zijn van iemand, vooral niet omdat ik er zolang moet blijven. Arend was bang dat ik boos zou worden (omdat ik zo'n einzelganger ben) en heeft me vanavond om 23.30 pas verteld dat tie vrij heeft genomen en dus morgen de gehele dag bij me in het ziekenhuis blijft...ik vind dat gewoon niet nodig want ben geen klein kind, ik vermaak me echt wel alleen en op z'n werk ist druk genoeg. Het is natuurlijk superlief van hem, maar ik wil niet dat hij straks geen enkele vrije dag meer heeft door deze ongein. zoals ik altijd zeg: " ik red me wel"! Ik snap dat dat vermoeiend is af en toe voor hem(en voor meerdere mensen hahaha), maar ik meen het nog ook! Ik kan niet 12 weken lang een begeleider mee nemen elke week..niemand vind het normaal als ik daar alleen heen zou gaan..ik wel..ik wil niet afhankelijk zijn en vooral niet dat mensen zich zorgen om mij maken of uren aan mijn bed moeten zitten..past niet bij mij en ik hou d'r niet van.

Uit vele dingen blijkt dat ik moeite heb met andermans gevoelens..ik zou het liefst willen dat iedereen mijn denkwijze had..maar zoals mijn moeder zou zeggen" zo werkt het niet in het leven Bianca" ...maar tis zo..maak je niet te druk, het leven is tekort voor negatief denken, komt goed, carpe diem..ga zo maar door..dat is mijn levensstandaard geworden, maar mensen maken zich wel druk om mij, vind ik echt niet nodig en zonde van hun tijd..volgend jaar Oktober is alles klaar en kan ik weer m'n normale leven oppakken..zo zie ik het..een fase waar je doorheen moet en waar je sterker uitkomt.
M'n kinderen die het er vandaag over hadden, (allemaal uit hun zelf, want ik praat er niet veel over) Reiley die alles wilde weten over de nieuwe kuren, Dennis die kussentjes in de bank gaat leggen voor me en me een glas water brengt als ik een hoestbui heb waar ik bijna in blijf..Tamara die vanavond (terwijl ze een superleuke avond met Dimitri achter de rug had) opeens gaat huilen omdat ze vond dat ik me zo sterk houd, de leukste moeder was met m'n gekke humor en ze niet zonder me kan..dan denk ik bijmezelf..waar komt het vandaan?! Ik ben gewoon mezelf..klaag niet...huil nooit, denk positief, ze mogen er altijd over praten als ze behoefte hebben, we leiden gewoon het normale leven..en toch speelt het zoveel bij die kinderen..dat vind ik zo zielig..komt allemaal door mijn domme denkwereld ws. Juist omdat ik mezelf op de 2e plaats zet en een normal leven voor die kinderen wil..denk ik ook dat ze er weinig last van hebben..niet dus! Arend maakt zich meer zorgen dan mij dan ikzelf, vandaar dattie morgen ook mee gaat..m'n moeder met d'r zorgen om mij..al die drukte om mij..voel me soms gewoon schuldig dat ik dit heb..m'n gezin, moeder, familie, vriendinnen etc..volgend jaar Oktober geven we een feest als alles achter de rug is en laat iedereen tot die tijd in godsnaam gewoon doorleven..ik red me echt wel en ik kom er echt wel..tis superlief van iedereen, vooral de laatste dagen..de akties van m'n kinderen/Arend, belletjes, berichtjes, mailtjes...kan ik echt niet zonder..zo lief, maar don't worry..deze jaren 80 figuur gaat het echt wel redden, Carpe Diem!

dimanche, "bricolange"

Something-New Sunday

The owls have landed!

So I made this big group of owls, but they just seemed to be missing something. . . What could it be? What would make them happy and complete? Pumpkins! (The big one tried to perch on a pumpkin too, but he's too top-heavy so he got his very own moon instead.)

They're all in the shop now.

kijk papa, daar is nog een beetje tijd, pak het ! snel !

Na m'n haar nu ook wenkbrauwen en wimpers weg!

Jaja..effe genieten van m’n goede dagen..heerlijk! Slechte conditie, snel moe, abces op m'n bil waardoor ik amper normaal kan zitten & strontverkouden (waar ik eerst in de strengste winters geeneens last van had..), waardoor ik bang ben voor m'n bloedwaardes as. maandag, m'n afweersysteem is echt laag merk ik.. & steeds meer last van opvliegers, zowel 's nachts als overdags..maarja..das maar bijzaak..verder geen klachten (ahum)..! zolang ik geen last heb van m'n mond..vind ik alles prima.

Zowel maandag/dinsdag als woensdag zit ik in het ziekenhuis..dit word de drukste week qua ziekenhuistoestanden van de gehele 1,5 jaar..Maandag bloedprikken en gesprek met de oncoloog over de nieuwe kuren, dinsdag de chemo taxolkuur en woensdag de Herceptin.

Ze gaan de kuren eerst splitsen om te kijken of ik allergisch ben voor 1 van de 2..en hoe m’n hart erop reageerd..dus we wachten maar af, moet zowel dinsdag als woensdag 4 uur langer blijven ter observatie..pffffffff...heb wel wat beters te doen. En het belangrijkste van die 3 dagen is om te combineren en regelen met schooltijden...dus de hulp van anderen moet wel worden ingezet...vind ik nog het vervelendste. Maarja..zal allemaal wel weer goed komen!

Ik zie er een beetje tegenop omdat ik niet weet wat ik kan verwachten van die nieuwe kuur/cocktail..van de andere kuur wist ik precies hoe die ging verlopen en waneer welke klachten kwamen..nu ist weer afwachten....hou ik niet van..wil de controle hebben..maarja..dat gaat niet met deze toestand..

Ik heb in de woonkamer een foto hangen van mij, Bettien & San..in Preston Palace..daar was ik nog mezelf, met haar, wimpers en wenkbrauwen, nu..als ik in de spiegel kijk (voordat ik me op ga maken)...vind ik het toch lastig worden...dit aangezien ik nu kaal ben (was ik al aangewend)..maar nu ik sinds een paar dagen, nog amper wenkbrauwen en wimpers heb, vind ik het toch vervelender om na te kijken, het opmaken duurd veel langer en ik vind de confrontatie pittiger dan toen ik alleen maar kaal was..maarja..went ook wel weer, gelukkig word me alleen m'n uiterlijk afgenomen en niet m'n innerlijk. Arend noemt me nog steeds schoonheid...onbegrijpelijk..maar voor hem ben ik nog dezelfde zegttie..toch respect voor hem hoe die ermee omgaat...zal niet elke man aankunnen..

Vandaag zijn we in een spontane opwelling nog lekker met z'n 5-en wezen wokken..was erg gezellig, tranen over m'n wangen gehad van 't lachen..heerlijk! Was goud waard..dit avondje..kan ik weer even op teren.

Snapshots from Tonight's Table

Owls, owls, owls!

is zo waar....

Motor gereden

Tjonge wat een geluid nu met die nieuwe uitlaten.Vandaag even een uurtje gereden en langer niet ivm de zon.Ben blij dat ik de motor niet verkocht heb,want was heerlijk weer om te toeren.Tja dat had ik in april niet kunnen denken dat ik dit jaar nog zou rijden :-)

6 september

de eerste schoolweek zit er op... De week is voorbij gevlogen. Het deed deugd mijn zinnen te verzetten maar de realiteit is er en blijft er.

Het is echt een slechte week, ik kan het op haar gezicht aflezen maar als ik vraag, dan zegt ze dat het wel gaat...

Ze wil me sparen en dat voel ik.. Ze ziet er erg tegenop dat mijn vader terug gaat werken; het alleen zijn...
Ik wil best haar gezelschap houden en er steeds voor haar zijn op mijn vrije momenten maar ze wil niet dat ik mijn leven volledig op haar afstem. Het zal inderdaad voor mij niet altijd gemakkelijk zijn maar dan denk ik dat het voor haar nog veel zwaarder is.

De stoma, de TPN,... het weegt allemaal heel zwaar door en het is allemaal moeilijk voor haar. Ik motiveer haar steeds door te zeggen dat het tijdelijk is en dat de TPN haar vooruit helpt maar dat is gemakkelijk gezegd.
Morgen is het Amélie haar verjaardag, ze wordt 7 jaar. Toen ik er met mijn mama over begon zei ze: "7 jaar geleden was het allemaal zo veel beter... " wat moet ik daar op antwoorden? Het is niet altijd gemakkelijk. Hopelijk kan het feestje morgen haar zinnen wat verzetten, ik wil zo graag het beste voor haar.

Today's Table, Too

So many ideas, so few hours in the day. . .

Motor morgen ophalen

Gisteren de pet-ctscan gehad en was toch wel ff weer lachen.Na een uur stilliggen kon ik naar de scan.De verpleegster zei laat uw broek maar zakken tot de knieeen en dan gaan we beginnen......tja :-)
Dit heeft natuurlijk met de rits te maken,want mag geen metaal onder de scan.Vandaag kwam Babs nog even op de koffie en samen ff geluncht op werk en even bijgepraat.Van de week kreeg ik ook nog een kaartje van een excollega en die dingen doet je goed.Hoorde van me baas vandaag al dat dinsdag aardig wat mensen meegeluisterd en gelachen hebben toen ik met een collega zat te lunchen.Ze heeft bijna net zo groffe humor als ik.Morgen de motor ophalen YESSS! Gelijk maar geen tochten van 100km maken.Vooral niet met dit weer want de zon is nog wel een vijand van me.Me vader heeft alweer paar potjes gebould dus langzaam gaat alles de goeie kant op

4 september

Deze ochtend richting Deinze gegaan. Ik had dinsdag paella gemaakt en nam de overschot mee, zo moest mijn vader vandaag ook eens niet koken.

Ik heb de fiets van mijn mama gebruikt om naar de markt te gaan en wat boodschappen te doen, nadien wou ik even een carwash doen en op cadeautjesjacht voor Amélie haar verjaardag en dan heb ik haar toch kunnen motiveren om even mee te gaan. Ook al is ze niet meegegaan binnen in de winkel, even rondrijden door Deinze en eens iets anders zien dan de vier muren is toch ook al iets.

Zaterdag zouden ze voor de verjaardag van Amélie naar zee komen dus dan kan ze toch nog eens genieten van een dagje buitenlucht.

Ik merkte toch op dat ze heel zwak is, bij het rechtstaan kreeg ze draaiingen, de chemo mat haar wel af.
Toch zeg ik haar dat, hadden we bij de eerste chemo kunnen tekenen voor de bijwerkingen en de last die ze nu heeft, we dit zeker op voorhand hadden gedaan. Als ik hoor wat sommige mensen hebben dan valt het bij haar echt mee.

Bij de volgende chemo zitten we al aan de helft....

Today's Table

No words today. Just arty stuff.

♥

Morgen petscan

Alweer bijna 3 maand geleden dat ik hoorde dat ik "schoon" ben dus moet weer onder de scan,pff weer een week stress voor de uitslag.Die 3 uurtjes per dag gaat ook goed dus dat wordt volgende week wel 3x4 uur.Nu maar hopen dat ik volgende week te horen krijg dat ik schoon ben en BigMove zsm begint zodat ik aan me herstel kan werken.Want dat afvallen lukt me niet zonder hulp.Weer een uitdaging :-).

gewicht gaat de goeie kant uit.

Was gisteren nog vergeten te vermelden dat er ook goed nieuws was. Ondertussen wijst de weegschaal 44 kg en 200 g aan. Nog niet spectaculair maar toen ik terug kwam van reis ging het richting 40 kg en nu gaan we toch richting 45 kg. De TPN doet zijn werk en ik merk op dat haar eetlust echt wel beter wordt.

Ik ga m'n goede week in, na 2 weken klachten!

So..daar ben ik weer..
Laat ik beginnen te zeggen wat een rijkdom het is om je weer " goed" te voelen! Daar kan geen miljoen euro tegenop!
Sinds vandaag amper nog klachten, heel lichtjes, maar is de praat niet meer waard! Alleen 's middags nog even een moeheidsdip..maarrrr..lekker belangrijk....en regelmatig ijskoud hebben (wat ik vroeger nooit last van had..had het altijd warm) Maar zal wel door 't slechte eten komen en m'n afweerssysteem. Sinds 8 dagen vandaag voor 't eerst weer goed gegeten.

Weer het gevoel van het " normale" leven..heerlijk! Vandaag voor 't eerst de kids weer naar school..ik was lekker vroeg uit bed, gedouched, op me gemakkie koffie gedronken, beetje kleppen met de kids..vonden het toch spannend weer die 1e schooldag....alles verliep gewoon rustig!
Met de juffrouw van Dennis geregeld dattie morgen nog trakteert op school nog voor z'n verjaardag, alles is weer onder controle!

Afgelopen weekend nog 2 gezellige verjaardagen gehad, totaal dus 5 verjaardagen in 1 week gehad (tante Lenie, Arend, Dennis, oma van Wingerden & Henry)!

Vandaag hadden Tamara en Dimitri een half jaar " verkering" dus die heb ik vanavond nog naar de bioscoop gebracht en ze zijn weer opgehaald door de broer van Dimitri..daarna kwamen ze hierheen en hebben ze elkaar nog een cadeautje gegeven, zo leuk om mee te maken allemaal! Tamara was zo zenuwachtig voor vandaag, heb het de hele dag aan moeten horen en nu ligt ze helemaal happy in bed, leuk toch!

Woensdagochtend krijg ik weer een hartfilmpje en hartecho en moet maandag weer 15 buisjes bloed af laten nemen omdat ik meedoe aan studieonderzoek en de nieuwe kuur slecht voor je hart is, dus houden ze het goed in de gaten.

Maar ik ga eerst lekker genieten van deze week voor al die toestanden gaan beginnen, de 1e 2 dagen moet ik zolang in het ziekenhuis blijven voor observatie van die nieuwe kuur pfffffff...helemaal geen tijd voor joh!

Arend zei vandaag...heb je geen last van je mond meer?? hahahahaha..ik praatte natuurlijk weer continu en daar moest tie weer even aan wennen, ik ben weer 95% mezelf..lekker actief, geen geklaag, druk kleppen, hup dit, hup dat..enorme zin om m'n winkeltje weer op te starten..maarja even realistisch blijven en volgende week afwachten!

2 september start van een nieuw schooljaar

Vandaag een mindere dag. Toen ik deze middag er kwam, merkte ik op dat ze het heel moeilijk had en ze begon ook te wenen als ik er haar naar vroeg.

Een toch wat druk weekend in combinatie met de chemo van donderdag en een aantal moeilijke nachten maakte haar toch heel zwak.

Ik hoop dat het snel overwaait maar telkens ze zich beter voelt, kondigt een nieuwe chemo zich aan. Ik ben al blij dat ze niet ziek is en moet overgeven en dat het zich beperkt tot vermoeidheid en verzwakt zijn maar toch is het niet te onderschatten.

De molen van het schoolgaan is ook terug begonnen. Ik hoop dat we allemaal een evenwicht kunnen vinden en alles en iedereen op elkaar kunnen afstemmen. Het zal wat zoeken worden...

Make A Wish

Aan het begin van dit jaar lag Kilian op de dagbehandeling aan zijn infuus toen een verpleegkundige aan ons kwam vragen of hij al aangemeld was voor Make A Wish. Dat was niet het geval, Kilian had zich tot op dat moment ook nog niet fit genoeg gevoeld om over een wens na te denken, maar nu ging de verpleegkundige hem alsnog snel aanmelden.

In het voorjaar kregen wij 2 mensen op bezoek die met Kilian in gesprek gingen om hem zijn liefste wens te ontfutselen. Dat bleek nog helemaal niet zo makkelijk te zijn, want Kilians gedachten gaan altijd net iets anders dan je zou verwachten. Eigenlijk had hij maar een grote wens, een hypo-allergene poes, maar omdat stichting Make A Wish geen dieren cadeau geeft, moest hij toch iets anders verzinnen. Er kwam een hele brij aan onsamenhangende ideeën, de een nog vreemder dan de ander, en wij hadden er een hard hoofd in dat de vrijwilligers van Make A Wish daar iets van zouden kunnen maken.

Voor de vakantie kregen we te horen dat we woensdag 28 augustus vrij moesten houden, maar wat we gingen doen, dat bleef een verrassing. We wisten alleen dat we om 8 uur ’s ochtends klaar moesten staan. Zenuwachtig stonden we afgelopen woensdag dus op de uitkijk en net toen ik de kinderen nog even naar de wc wilde sturen, riep Bas dat er een auto aan kwam.

De kinderen vlogen de deur uit, want het was niet zomaar een auto, maar een prachtige lichtgrijze limousine. Binnen in de limousine stond kinderchampagne klaar en een grote tas met lekkere dingen. Nadat kinderen uit de straat nog vlug even de auto hadden bekeken, reden wij prinsheerlijk weg richting een onbekende bestemming.

Na een uurtje rijden (en druk speculeren over waar we heen zouden gaan), reden we de ophaalbrug op van kasteel Huis Bergh. We stapten uit de limousine en waren Kilian direct kwijt. Hij zag al van alles klaarstaan en rende opgewonden heen en weer tussen het middeleeuwse wapentuig en de 4 roofvogels. We begonnen de dag met koffie, thee en een prachtige taart in de vorm van een kasteel, maar Kilian kon onmogelijk stil blijven zitten. Er zat niets anders op dan het programma met de roofvogels te starten. De valkenier had 2 uilen, een buizerd en een slechtvalk bij zich en Kilian mocht ze allemaal op zijn arm houden, stukjes laten vliegen en flinke stukken kuiken voeren. Hij vond het geweldig, en Kuimel, het kleine uiltje, vond dat ook. Nadat hij zijn buikje had volgegeten met meelwormen, vloog hij het dak van het kasteel op en bleef daar heerlijk zitten genieten van het prachtige weer.

Foto

Terwijl de valkenier Kruimel van het dak af probeerde te lokken, mocht Kilian mee met 3 echte ridders die hem uitleg gaven over hun middeleeuwse wapentuig en die hem leerden zwaardvechten. Toen Kilian dat eenmaal goed onder de knie had, kregen we een les boogschieten. Dat bleek erg leuk en verslavend, de kans is groot dat iemand dit jaar een boog van Sinterklaas krijgt, en met zijn vijven schoten we de ridder tegen de grond.

Foto

Natuurlijk wilden we allemaal graag een rondleiding door het prachtige kasteel, maar eerst mochten we nog een geheim kamertje in, waar heel veel verkleedkleren hingen. Deirdre kon bijna niet kiezen welke jurk ze aan wilde trekken, maar uiteindelijk waren Bas, Kilian, Deirdre en Dante prachtig verkleed als koning, ridder en hofdames en konden we het hele kasteel gaan ontdekken.

Tussen de middag verzorgde Kilian de lunch, hij bakte voor ons 8 heerlijke pizza’s in de kasteelkeuken. Weer een wens die uitkwam! Met onze buik vol heerlijke pizza nemen we afscheid van de ridders en de valkenier (die nog steeds Kruimeltje van het dak probeerde te lokken) en stapten we weer in de limousine. Omdat de ochtend behoorlijk intensief was geweest, was het heerlijk om even weg te zakken in de zachte banken, een filmpje te kijken en een glas kinderchampagne te drinken terwijl we naar de boswachterspost in Nunspeet werden gereden. De mevrouw van Make A Wish gaf Kilian een verrekijker cadeau en samen met een echte boswachter gingen we het bos in. We kregen uitleg over alles wat we zagen en Kilian bleek zelf ook al erg veel te weten. Een heel stuk wijzer kropen we een paar uur later wederom in de limousine.

Foto

Voor het diner hadden we een groot landhuis helemaal voor onszelf. In een prachtige kamer was een enorme tafel gedekt en kwamen er allemaal heerlijke gerechten op tafel. De kinderen waren inmiddels al erg moe, maar leefden nog even weer op toen ze een cadeautje kregen. Deirdre een spel, Dante een doos Lego Friends en Kilian een prachtig schaakspel van Lego Ridders. De limousine bracht ons terug naar huis en Kilian verkondigde nog een laatste keer dat het de gaafste, leukste, mooiste, vetste dag van zijn leven was geweest. Hij zei nu eindelijk te weten wat er zo “leuk” is aan leukemie. Ongelooflijk hoeveel wensen er in 1 dag blijken te passen! De volgende ochtend was hij als eerste beneden om zijn schaakspel in elkaar te zetten en inmiddels hebben we er al de nodige schaakspelletjes op zitten (niet onbelangrijk: ik heb ze allemaal gewonnen!)

Er zijn heel veel mensen die zich enorm hebben ingezet om deze geweldige dag voor ons te organiseren en we zijn hen allemaal heel erg dankbaar voor hun inspanningen!

Something-New Sunday

Happy September, everybody!

Look, I made a clown!

And just as I suspected, he's totally the stuff nightmares are made of.

But as far as nightmares go, he's pretty darn cute.

There's nothing nightmarish about Lumina though. She's just plain sweet.

So is her best friend, Raggedy Boo.

Also, there's this whole masked party thing going on today on The Cart. Six green-eyed masked little bits of hyperactivity. They're all sugar addicts I'm afraid, every last one of them. And no, candy corn is NOT a vegetable. It's a small miracle that I was able to get them all to sit still long enough for pictures. They look so sweet though, you say? Well, masks bring out the wild side in the sweetest among us.

Everybody is available right now in the shop.

Let the merriment commence!