Vakantie

Omdat Kilians bloedwaarden de vorige keer nog erg tegenvielen, hadden we vandaag, de laatste dag van het schooljaar, nog een extra controle in het UMCG. De afgelopen weken heb ik stijf gestaan van de zenuwen over vandaag. We zijn allemaal enorm toe aan vakantie en een paar weken rust en het idee dat er vandaag nog iets zou gebeuren dat roet in het eten kon gooien heeft ons nog verder uitgeput.
Vol spanning reden Kilian en ik dus naar Groningen vanmorgen. Er werd een buisje bloed afgenomen en we gingen in de wachtkamer zitten wachten tot we geroepen zouden worden. Uiteindelijk kwam de nurse practitioner naar ons toe met de mededeling dat Kilians buisje bloed zoek was geraakt in het buizenpost systeem. Dus Kilian moest nogmaals gerikt worden, in zijn andere arm, en dit keer bracht de laborante het bloed zelf naar het laboratorium.

Na zoveel stress vond ik dat we hele goede bloedwaarden hadden verdiend, maar zo werkt het helaas niet. Het bloed was nog steeds verre van optimaal. Vooral de bloedplaatjes (stolling) en witte bloedcellen (afweer) zijn nog altijd veel te laag. Gelukkig waren de waarden ten opzichte van vorige keer niet verder verslechterd, dus de oncoloog was toch niet al te bezorgd. Tijdens de hele behandeling was duidelijk dat Kilians lichaam het heel moeilijk had met de medicatie en dit trage herstel past in dat plaatje. Bovendien is het het einde van het schooljaar en zijn heel veel kinderen niet meer zo fit als in september. De oncoloog vond het dus het beste wanneer we eerst rustig op vakantie gingen. Aan het einde van de vakantie hebben we een nieuwe afspraak en dan moet Kilians herstel toch echt een flinke sprong gemaakt hebben. Maar dat zien we dan wel weer. Voorlopig zijn we het met de oncoloog eens dat niets ons alle vijf zo goed zal doen als een relaxte zomervakantie!