Als we eindelijk door de arts worden meegenomen naar de behandelkamer en ze lacht omdat Kilian voor ons uit rent en met een lenige sprong op de onderzoekstafel klimt, voel ik de spanning weer weg glijden. Als het slecht nieuws zou zijn, zou ze vast niet lachen.
Kilians bloed herstelt langzaam maar gestaag. Zijn trombo's (stolling) zijn nog steeds aan de lage kant, maar wel weer gestegen ten aanzien van de vorige keer. Als het zo door gaat, kunnen we bij de volgende controle een afspraak maken voor het verwijderen van de VAP. Weer een mijlpaal. De antibiotica is al gestopt, dus Kilian is nu helemaal medicijnvrij.
De grootste verandering vinden de mensen in het ziekenhuis echter Kilians uitstraling. Zij hadden hem sinds het begin van de vakantie niet meer gezien en verbazen zich over hoe lang (2 cm gegroeid!) hij wordt, dat zijn gezicht niet meer opgeblazen is en zijn postuur veel slanker, hoe makkelijk hij zich weer beweegt en hoe fit hij oogt. Zijn hele houding is anders, horen we van iedereen. Wat een verandering!
Volgende week begint school weer en Kilian heeft er zin in. Groep 8 is een spannend jaar en hij gaat naar een nieuwe klas met een nieuwe meester en juf, maar hij ziet het wel zitten en is van plan hard te werken aan het wegwerken van zijn laatste achterstanden. Bovendien verheugt hij zich enorm op de tablet-pilot, het blijft toch een jongen van 11!
Ook Dante kan niet wachten tot ze in groep 3 mag gaan beginnen. Haar kleutertijd is een emotioneel zware periode geweest en de laatste maanden hebben we dat erg aan haar kunnen merken. Gelukkig heeft ze in de vakantie even kunnen bijtanken en wil ze zichzelf nu flink gaan bewijzen in groep 3. Wij hebben er het volste vertrouwen in dat haar dat gaat lukken.
Deirdre zit nog helemaal niet te wachten op het einde van de vakantie. Het liefst zou ze nog wekenlang doorgaan met uitslapen, logeren en leuke dingen doen. Gelukkig voor haar hebben we nog 3 dagen!
No comments:
Post a Comment