Make A Wish

Aan het begin van dit jaar lag Kilian op de dagbehandeling aan zijn infuus toen een verpleegkundige aan ons kwam vragen of hij al aangemeld was voor Make A Wish. Dat was niet het geval, Kilian had zich tot op dat moment ook nog niet fit genoeg gevoeld om over een wens na te denken, maar nu ging de verpleegkundige hem alsnog snel aanmelden.

In het voorjaar kregen wij 2 mensen op bezoek die met Kilian in gesprek gingen om hem zijn liefste wens te ontfutselen. Dat bleek nog helemaal niet zo makkelijk te zijn, want Kilians gedachten gaan altijd net iets anders dan je zou verwachten. Eigenlijk had hij maar een grote wens, een hypo-allergene poes, maar omdat stichting Make A Wish geen dieren cadeau geeft, moest hij toch iets anders verzinnen. Er kwam een hele brij aan onsamenhangende ideeën, de een nog vreemder dan de ander, en wij hadden er een hard hoofd in dat de vrijwilligers van Make A Wish daar iets van zouden kunnen maken.

Voor de vakantie kregen we te horen dat we woensdag 28 augustus vrij moesten houden, maar wat we gingen doen, dat bleef een verrassing. We wisten alleen dat we om 8 uur ’s ochtends klaar moesten staan. Zenuwachtig stonden we afgelopen woensdag dus op de uitkijk en net toen ik de kinderen nog even naar de wc wilde sturen, riep Bas dat er een auto aan kwam.

De kinderen vlogen de deur uit, want het was niet zomaar een auto, maar een prachtige lichtgrijze limousine. Binnen in de limousine stond kinderchampagne klaar en een grote tas met lekkere dingen. Nadat kinderen uit de straat nog vlug even de auto hadden bekeken, reden wij prinsheerlijk weg richting een onbekende bestemming.

Na een uurtje rijden (en druk speculeren over waar we heen zouden gaan), reden we de ophaalbrug op van kasteel Huis Bergh. We stapten uit de limousine en waren Kilian direct kwijt. Hij zag al van alles klaarstaan en rende opgewonden heen en weer tussen het middeleeuwse wapentuig en de 4 roofvogels. We begonnen de dag met koffie, thee en een prachtige taart in de vorm van een kasteel, maar Kilian kon onmogelijk stil blijven zitten. Er zat niets anders op dan het programma met de roofvogels te starten. De valkenier had 2 uilen, een buizerd en een slechtvalk bij zich en Kilian mocht ze allemaal op zijn arm houden, stukjes laten vliegen en flinke stukken kuiken voeren. Hij vond het geweldig, en Kuimel, het kleine uiltje, vond dat ook. Nadat hij zijn buikje had volgegeten met meelwormen, vloog hij het dak van het kasteel op en bleef daar heerlijk zitten genieten van het prachtige weer.

Terwijl de valkenier Kruimel van het dak af probeerde te lokken, mocht Kilian mee met 3 echte ridders die hem uitleg gaven over hun middeleeuwse wapentuig en die hem leerden zwaardvechten. Toen Kilian dat eenmaal goed onder de knie had, kregen we een les boogschieten. Dat bleek erg leuk en verslavend, de kans is groot dat iemand dit jaar een boog van Sinterklaas krijgt, en met zijn vijven schoten we de ridder tegen de grond.

Natuurlijk wilden we allemaal graag een rondleiding door het prachtige kasteel, maar eerst mochten we nog een geheim kamertje in, waar heel veel verkleedkleren hingen. Deirdre kon bijna niet kiezen welke jurk ze aan wilde trekken, maar uiteindelijk waren Bas, Kilian, Deirdre en Dante prachtig verkleed als koning, ridder en hofdames en konden we het hele kasteel gaan ontdekken.

Tussen de middag verzorgde Kilian de lunch, hij bakte voor ons 8 heerlijke pizza’s in de kasteelkeuken. Weer een wens die uitkwam! Met onze buik vol heerlijke pizza nemen we afscheid van de ridders en de valkenier (die nog steeds Kruimeltje van het dak probeerde te lokken) en stapten we weer in de limousine. Omdat de ochtend behoorlijk intensief was geweest, was het heerlijk om even weg te zakken in de zachte banken, een filmpje te kijken en een glas kinderchampagne te drinken terwijl we naar de boswachterspost in Nunspeet werden gereden. De mevrouw van Make A Wish gaf Kilian een verrekijker cadeau en samen met een echte boswachter gingen we het bos in. We kregen uitleg over alles wat we zagen en Kilian bleek zelf ook al erg veel te weten. Een heel stuk wijzer kropen we een paar uur later wederom in de limousine.

Voor het diner hadden we een groot landhuis helemaal voor onszelf. In een prachtige kamer was een enorme tafel gedekt en kwamen er allemaal heerlijke gerechten op tafel. De kinderen waren inmiddels al erg moe, maar leefden nog even weer op toen ze een cadeautje kregen. Deirdre een spel, Dante een doos Lego Friends en Kilian een prachtig schaakspel van Lego Ridders. De limousine bracht ons terug naar huis en Kilian verkondigde nog een laatste keer dat het de gaafste, leukste, mooiste, vetste dag van zijn leven was geweest. Hij zei nu eindelijk te weten wat er zo “leuk” is aan leukemie. Ongelooflijk hoeveel wensen er in 1 dag blijken te passen! De volgende ochtend was hij als eerste beneden om zijn schaakspel in elkaar te zetten en inmiddels hebben we er al de nodige schaakspelletjes op zitten (niet onbelangrijk: ik heb ze allemaal gewonnen!)

Er zijn heel veel mensen die zich enorm hebben ingezet om deze geweldige dag voor ons te organiseren en we zijn hen allemaal heel erg dankbaar voor hun inspanningen!