Ziekenhuis

Hoewel de plekjes op zijn rug heel erg goed genezen, is Kilian toch zieker van de gordelroos dan we gehoopt hadden. Het hele weekend heeft hij veel geslapen, weinig gegeten, veel pijn en ook steeds wat koorts of verhoging. Toen ik vanmorgen thuiskwam van mijn werk lag hij weer zielig op de bank te kreunen en besloten we om toch even te overleggen met het ziekenhuis. Nadat ik de situatie aan een verpleegkundige had uitgelegd werd ik teruggebeld door een arts. Ze gaf aan dat ik beter al in het weekend had kunnen bellen en dat ik direct met Kilian naar Groningen moest komen met een tas spullen voor een opname. Ze vroeg of ze een ambulance moest regelen, maar ik dacht dat ik hem wel gewoon in de auto zou kunnen rijden.
Voor Kilian was dat de tweede tegenvaller van de dag. 's Ochtends waren opa en oma Deirdre en Dante komen ophalen voor de kampeervakantie waar de kinderen al de hele zomer naar uitkeken. Kilian was uiteraard te ziek om mee te kunnen, maar toen ze weg gingen moest hij zijn verdriet wel even wegslikken. Om hem te troosten hadden we hem voor die avond een pizza-proef-avond beloofd en na het telefoontje van het ziekenhuis leek het er op dat die ook niet door zou gaan.
In het ziekenhuis aangekomen werd Kilians bloed onderzocht en deed een oncoloog een lichamelijk onderzoek. Uiteindelijk concludeerde ze dat ze weliswaar zag dat hij ziek was, koorts had en pijn had, maar dat ze niet wist waar dat door kwam en dat we weer naar huis mochten. We moesten goed in de gaten houden hoe het zich ontwikkelde, als het erger werd desnoods 's avonds nog weer terugkomen en anders morgen telefonisch overleggen hoe het ging. Kilian was erg blij met dat nieuws.
Zelf vind ik het een beetje vreemd om een kind met leukemie dat duidelijk ziek is en koorts heeft weer naar huis te sturen, omdat het door geen van de voor de hand liggende oorzaken veroorzaakt wordt (oorontsteking, longontsteking). Zeker omdat wij weten dat Kilian nooit voor de hand liggende dingen mankeren, zijn eigen oncoloog heeft Kilian gekenmerkt als het jongetje dat altijd de meest zeldzame en ongebruikelijke complicaties uitzoekt. Aan de andere kant leek hij mij nu ook weer niet zo ziek dat ik het echt niet vertrouwde (ik had het ook al het hele weekend aangezien), dus zijn we lekker weer naar huis gereden. Voorlopig slaapt hij weer bij ons op de kamer en houden we hem goed in de gaten.
Voor pizza-proef-dag was het toen we thuiskwamen al te laat, maar morgen gaat dat er zeker van komen!