Gisteren hebben Kilian en ik ons weer geïnstalleerd in het UMCG. Het voelt er al bijna als thuis, we weten wat we mee moeten nemen en wat we kunnen verwachten. Kilian was moe van alle leuke dingen die we de afgelopen week gedaan hebben en dat leek ons wel handig, want dan kan hij in het ziekenhuis lekker uitrusten.
Vanmorgen kon Kilian niet wachten op de ruggenprik. Hij moet daarvoor nuchter zijn, dus hij hoopte het zo snel mogelijk achter de rug te hebben, zodat hij weer kon eten. Opgewekt reden we zijn bed dus naar de behandelkamer waar de klaarstaande artsen en verpleegkundigen nog wat grapjes maakten over zijn wonderbaarlijke haar dat er eigenlijk echt niet meer zou moeten zijn, maar dat er nog gewoon is. Kilian kreeg de dormicum ingespoten en net als bij de tweede MTX-kuur sloeg hij als een blad aan een boom om. Helemaal in trance en met zijn ogen dicht ging hij compleet door het lint en gilde en huilde hij het uit, terwijl hij iedereen met geweld van zich af probeerde te duwen. De arts heeft twee maal een poging gedaan om de ruggenprik te zetten, maar gaf het toen op. We hebben Kilian laten uitrazen totdat hij in een diepe slaap viel en de arts heeft voor morgen aan plek geregeld op de OK zodat hij daar de ruggenprik onder narcose kan krijgen. Omdat de MTX-kuur pas daarna gaat lopen, zal deze opname dus wel iets langer gaan duren dan we hadden gehoopt. We weten dat Kilians reactie op de dormicum een van de mogelijke bijwerkingen is: opwinding, onwillekeurige bewegingen, overmatige activiteit, vijandige gevoelens, woede-uitbarstingen, agressie, periodieke opwinding en neiging tot geweldpleging. Dit komt het meeste voor bij kinderen en ouderen.
Kilians reactie op dit medicijn komt dus vaker voor, maar ondanks die wetenschap blijft het heel naar om hem zo te zien. Ook hadden we stiekem een beetje gehoopt dat hij misschien al op zaterdagavond naar huis zou mogen en dat hij maandagochtend dan even naar school had gekund om de start van het nieuwe jaar mee te maken. Dat wordt nu waarschijnlijk heel lastig... Het is niet anders.
No comments:
Post a Comment