Uitstel

We hadden ons ingesteld op een zware dag morgen, vol met chemo's en puncties. Natuurlijk moest dan eerst het bloed nog goed zijn vandaag, maar daar twijfelden we eigenlijk geen moment aan. Zijn bloed is tot nu toe immers altijd goed genoeg geweest. Kilian moet het gezondste leukemiepatiëntje ooit zijn.
Helaas. Het Hb was uitstekend (7,8), de trombo's waren goed genoeg (127) en de leuko's waren in totaal ook goed genoeg (1,7), maar de granulo's, een specifiek type leuko's, waren 0,8 en dat moet 1 zijn. Het gevolg daarvan is dat Kilian erg vatbaar is voor infecties. Omdat we aan het begin van een heel zwaar blok staan, wil het ziekenhuis dat zijn bloed helemaal goed is bij de start, dus is de behandeling een week uitgesteld.
Het geeft een dubbel gevoel. Natuurlijk is het heerlijk dat Kilian nu nog een week langer kan genieten van school en dat we dit weekend nog niet te kampen hebben met alle bijwerkingen van de medicijnen. Aan de andere kant zijn we allemaal zenuwachtig over de uitwerking die de nieuwe kuren op Kilian zullen hebben en die onzekerheid duurt nu nog een week langer. Soms is het prettiger om te weten wat er gaat komen, zodat we kunnen nadenken over oplossingen. Nu zitten we nog een week langer in spanning. Waarschijnlijk zijn we aan het einde van Kilians behandeling wel de meest flexibele mensen die er te vinden zijn...