Het is niet onze beste week. Dinsdag moest Kilian na zijn kuren en puncties in Groningen blijven, omdat hij zich veel te ziek voelde voor de rit naar Kampen. Bas is bij hem blijven slapen. Ik moest woensdagochtend beslist even naar mijn werk (collega op vakantie), om 12 uur de meisjes van school halen (mijn moeder had een afspraak bij de orthopeed) en daarna naar Groningen rijden om Bas en Kilian op te halen. Deirdre was overstuur door alle wijzigingen in de planning, Dante was nukkig door de lange autorit en bij thuiskomst bleek de accu van mijn nieuwe auto helemaal leeg, dus moesten we die ook nog aanjagen. Al met al was de start van de week dus erg hectisch.
Eenmaal weer thuis moest Kilian gaan beginnen met de enorme hoeveelheid medicijnen die hij nu dagelijks moet slikken. Doorat hij nog steeds erg misselijk is, is dat geen makkelijke opgave en voor ons gevoel zijn we vrijwel de hele dag bezig met het geven van pillen en drankjes. 's Morgens dexamethason en ciproxin, tussen de middag dexamethason en trisporal, 's avonds dexamethason, ciproxin en bactrimel, en voor het slapen gaan 6-MP. Tot nu toe reageert Kilian op de dexamethason met misselijkheid, vermoeidheid, warme opvliegers, buikpijn en algehele malaise. Van de vincristine die hij dinsdag heeft gehad heeft hij kramp in zijn kaken en last van verstopping. Kort samengevat voelt hij zich ellendig. We hopen dat het na het weekend, als alles een beetje uit begint te werken, weer wat beter wordt, maar nu is het zwaar.
No comments:
Post a Comment