Een heerlijke dag

Na alle uitbarstingen van de afgelopen week hadden we vandaag ineens een hele goede dag. Kilian stond al vrolijk op en had erg veel zin om naar school te gaan. Toen ik hem in de kleine pauze weer op kwam halen, kwam hij samen met zijn juf naar buiten. Hij vroeg of ik even wilde wachten, zodat hij in de pauze buiten kon spelen met zijn klasgenoten. Zijn juf vertelde me dat ze erg blij verrast was met zijn enthousiasme die ochtend. Eindelijk had hij weer de energie gehad om met alles mee te doen.
Vanavond had Kilian een kinderfeestje waar hij zich erg op verheugde. Hij kon weliswaar niet het hele programma meedoen, maar Bas heeft hem naar de Mc Donalds gebracht, waar hij aan kon sluiten en hij heeft heerlijk zitten eten en genieten. Daarna kwamen de mannen vrolijk weer thuis, vol plannen voor het weekend. Kilian vroeg Deirdre of ze dit weekend niet met vriendinnetjes af wilde spreken, zodat ze samen met Playmobil konden spelen en spelletjes doen.

Kilian realiseert zich wel dat hij de afgelopen week erg driftig en emotioneel op situaties heeft gereageerd en vindt dat zelf ook vervelend. Vanmiddag bedacht hij zelf een beloningssysteem met een sticker voor elke dag dat hij "alles rustig uit praat". Aan de ene kant is het fijn dat Kilian nu zo duidelijk laat blijken dat zijn gedrag echt wordt veroorzaakt door de medicijnen en dat hij dat niet kan controleren. Aan de andere kant geeft het Kilian weer een reden om een nog grotere hekel aan zijn ziekte te krijgen. Hij is inmiddels echt heel boos over de leukemie en alle bijwerkingen waar hij mee te maken krijgt. Dat is heel begrijpelijk, maar het blijft heel akelig om deze heftige emoties in zo'n jong kind te zien.
Ook voor Deirdre en Dante is het fijn dat Kilian weer wat meer zichzelf wordt. Vooral Dante raakte erg van slag door Kilians uitbarstingen en vele daarvan richten zich ook tegen haar. Als ze praatte vond Kilian haar stemgeluid te hoog, als ze een spelletje speelde vond Kilian haar tempo te laag en ze kreeg ze geregeld te horen dat ze een stomkop was. We merkten dat ze aanhankelijker werd, slechter sliep en af en toe kroop ze bij ons op schoot als Kilian de kamer binnenkwam. We vertelden haar wel dat Kilians boosheid niet haar schuld was en dat het door de medicijnen kwam, maar eigenlijk is ze nog te jong om dat te begrijpen. Even was ik bang dat ze zich over anderhalf jaar helemaal niet meer zou herinneren hoe Kilian echt is. Ook daarom is het fijn dat ze nu weer met z'n drietjes zitten te spelen.
Helaas blijft deze rotziekte steeds nieuwe zorgen met zich meebrengen. Gisteren begon Kilian last van zijn keel te krijgen en nadat hij ook vandaag weer wat raar met zijn keel liep te schrapen, besloten we er toch maar eens met een lampje naar te kijken. Bij zijn amandelen is zijn keel helemaal rood met witte vlekken. Omdat hij geen koorts heeft, hopen we dat het een schimmel is. Zodra hij koorts krijgt moeten we het ziekenhuis bellen, want dan is het toch een keelontsteking en dan zal hij waarschijnlijk opgenomen moeten worden. We hopen dat het meevalt!!!

Net als vorig jaar gaat Bas' collega Jim Kassenberg weer meefietsen met de Alpe d'HuZes. Meer informatie en mogelijkheid tot sponsoren vind je op zijn site: http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/jimkassenberg/jim-kassenberg/. De opbrengst komt volledig ten goede aan het onderzoek naar de genezing van kanker!