Donderdag in het ziekenhuis bleken Kilians bloedwaarden weer niet optimaal. Hij heeft wel alle kuren gehad, maar de geplande verhoging van de dosis ging niet door. Nogmaals een halve dosis dus, net als de vorige 2 keren.
Gisteren zijn we begonnen met de dexamethason, maar had hij daar nog niet veel last van. Hij is 's ochtends naar school geweest, heeft 's middags opa Wietse geholpen met het betegelen van de keuken, heeft na schooltijd met 2 vriendjes gespeeld en heeft lekker patat gegeten. Toen was hij wel moe en vroeg hij zelf of hij naar bed gebracht kon worden.
Vannacht heeft hij lopen spoken. Hij is veel uit bed gekomen en kon zijn draai niet vinden. Hij ging even liggen op het bed op zijn eigen kamer, even beneden op de bank en uiteindelijk heeft hij met kussens en een schapenvacht een bedje op de overloop gemaakt.
Vandaag was ronduit zwaar. Alle kleine frustraties waren Kilian te veel, of het nu ging om een hyves-spelletje dat niet goed werkte, een playmobil-poppetje dat hij niet kon vinden of (weer eens) eten dat hij niet lustte. De hele dag liep hij rond met plastic zakken waar hij een sticker met zijn naam op had geplakt en waar hij al zijn spullen in verzamelde, omdat hij niet meer in ons akelige huis wilde wonen. Hij was emotioneel, licht ontvlambaar en vooral boos over zijn ziek zijn. Hij zei dat hij zelfmoord wilde plegen en hij trapte ons weg als we hem wilden troosten. Een zware dag dus.
Gelukkig waren Deirdre en Dante vanmiddag bij vriendinnetjes aan het spelen en mochten ze daar ook blijven eten. De meest heftige buien zijn aan hen dus voorbij gegaan en dat is maar goed ook, want ze kunnen erg schrikken van zijn uitbarstingen. Nog drie dagen en dan wordt het weer beter....
No comments:
Post a Comment