Logeren

Gisteren zijn mijn broertje Marnix en zijn verloofde Tess met Dante en Deirdre naar de Efteling geweest. De meisjes hebben een heerlijke dag gehad. Dat hadden ze ook wel verdiend met alles wat er voor ze is veranderd in de afgelopen weken, dus we zijn blij dat ze even lekker verwend zijn. Kilian vond het natuurlijk wel heel erg jammer dan hij niet mee kon, maar wanneer we uitleggen waarom dat nu niet gaat, dan begrijp hij het wel. Voor het weekend was het niveau van zijn witte bloedcellen erg laag en dat betekend dat hij nu erg weinig weerstand heeft. Daar willen we geen risico mee nemen. Gelukkig kan Kilian de komende dagen wel bij opa Wietse en oma Leonoor logeren en daar heeft hij dan ook erg naar uitgekeken. Samen met opa gaat hij vissen met zijn nieuwe werphengel. Met oma gaat hij donderdagochtend in Emmen bloed prikken om te kijken of de chemo vrijdag door kan gaan. Als zijn witte bloedwaarden nog slechter zijn geworden, wordt het hele behandelschema een weekje opgeschoven en krijgt hij een week lang helemaal geen chemo meer (ook de tabletten niet) om even goed aan te sterken. Hopelijk gaat het bloedprikken nu beter dan in Kampen. Oma heeft een heel blad vol instructies meegekregen. Geen vingerprikken, geen vleugelnaalden en niet vasthouden.
Zelf vond ik het lastig om Kilian te laten gaan. Dat is natuurlijk onzin, want hij heeft het heerlijk bij zijn opa en oma en er is geen enkele reden waarom hij niet zou kunnen logeren, maar nu hij ziek is heb ik erg de neiging om hem dicht bij me te houden. In het belang van Kilian moet ik me daar natuurlijk overheen zetten en dat doe ik dus ook. Bas en de meisjes zijn nu naar de afhaalchinees. Dat mag Kilian niet hebben, dus nu hij weg is grijpen we onze kans.