Een kort bericht vanuit het ziekenhuis. Gisteren had Kilian een echte rotdag. Dat begon al met de chemo, die niet op tijd op de afdeling was. In plaats van 's ochtends kon Kilian pas aan het einde van de middag met zijn kuur beginnen. Voordat de MTX gaat lopen, krijgt Kilian chemo via een lumbaal punctie. Daarvoor krijgt hij een middeltje, waardoor hij wat slaperig wordt. Dat gaat altijd heel goed, Kilian doet alsof hij een poesje in zijn poezenmand is en valt na de lumbaal punctie lekker in slaap. Soms pakt het middeltje helaas anders uit en worden kinderen heel melig of heel agressief. Helaas gebeurde gisteren het laatste. Kilian raakte helemaal overstuur en begon te schoppen, slaan en zich los te vechten. Deze woede-aanval stopte pas toen iedereen hem uiteindelijk los liet en hij uitgeput in slaap viel. De broeder kon toen het draadje van het infuus tussen zijn tanden weg peuteren en toen Kilian wakker werd was hij het grootste gedeelte van wat er gebeurd was vergeten. Voor Bas, die er bij was, was het natuurlijk hartverscheurend. Vandaag kwam de arts nog even langs om uit te leggen dat het een gevolg is van het middel dat hij had gekregen en dat Kilian daar echt niets aan kan doen. Dat hadden wij zelf ook al wel begrepen, want Kilian is nooit agressief. Vandaag zit hij gelukkig weer uitstekend in zijn vel, hoewel hij de opnames saai vindt en erg uitkijkt naar bezoek. Zelfs zijn zusjes worden bij hun komst uitgebreid geknuffeld.
De meisjes hebben het op het moment ook wat moeilijk. Dante zeurt en huilt erg veel en Deirdre voelde zich een beetje tekort gedaan. We hebben er de afgelopen 2 dagen echte meisjes-verwen-dagen van gemaakt met veel leuke verrassingen en nu gaat het wel weer een beetje beter. Nu hopen dat we snel naar huis mogen...
No comments:
Post a Comment