Bas en ik hebben weer onze kinderen uitgewisseld. Bas is met de meisjes terug naar Kampen en ik blijf bij Kilian totdat hij naar huis mag.
De ruggenprik ging gisteren gelukkig een stuk beter. De arts ging minder gehaast te werk en bleef heel rustig aan Kilian vertellen wat ze aan het doen was. Kilian heeft wel weer even gehuild van de pijn, maar is daarna rustig in slaap gevallen. Gelukkig maar. Inmiddels is de chemo er ook door en nu moet Kilian dus weer vocht spoelen totdat de MTX-spiegel in zijn bloed goed genoeg is om naar huis te mogen.
Kilians ogen zien er nog steeds niet helemaal gezond uit. Hij krijgt nu oogdruppels, maar die lijken nog niet echt te helpen. Wel zijn ze heel vervelend om in te brengen, dus we moeten nog even aankijken of we hier mee door moeten gaan. Een voordeel is wel dat Kilian voor oogdruppels een extra kraal aan zijn kanjerketting verdiend. Kilian was daar blij mee, en de verpleegster vroeg of hij tot nu toe al zijn kralen gekregen had. "Nou...," zei Kilian, "de eerste keer dat ik werd opgenomen heb ik de gewone opname-kraal gehad en toen had ik eigenlijk de spoedopname-kraal moeten hebben. En die wil ik wel, want die wordt betaald door mijn vaders werk." Toen kreeg Kilian alsnog de spoed-opname kraal die wordt gesponsord door PricewaterhouseCoopers, maar die moest natuurlijk helemaal in het begin komen en dus moest ik de hele ketting opnieuw rijgen. Een aardig werkje inmiddels.
Iedereen weer heel hartelijk bedankt voor de alle kaarten! De komst van de post is altijd weer het leukste moment van de dag hier in het ziekenhuis en met een goed gevuld prikbord ziet de kamer er een stuk gezelliger uit!
No comments:
Post a Comment