Opkikker Piratendag

We zijn moe. Deirdre en Dante zijn moe van al hun logeerpartijtjes. Kilian heeft deze week veel minder last gehad van bijwerkingen van de MTX-kuur dan de vorige keren, maar begint duidelijk door zijn energie heen te raken. Bas en ik zijn moe van het in de lucht houden van alle ballen, een leuke vakantie voor de meisjes, de ziekenhuisbezoeken met Kilian, ons werk, het huishouden. Overal om ons heen komen mensen uitgerust terug van vakantie, klaar om er weer een jaartje fris tegenaan te gaan en wij voelen ons uitgeblust en hebben nog een heel zwaar jaar in het vooruitzicht. Al met al konden we wel een opkikkertje gebruiken.

Dat kwam goed uit, want gisteren was de Piratendag van Stichting Opkikker. Kilian lag voor de vakantie een hele dag in Groningen voor een cyclofosfamide-kuur, toen de altijd vrolijke pedagogisch medewerkster Lucy langskwam en Kilian vroeg wat hij zou vinden van een piratendag. Ze had al met de oncoloog bekeken of het zou lukken met zijn behandelingen en op de piratendag zou hij net tussen twee MTX-kuren inzitten. Het leek Kilian enorm leuk, dus regelde ze snel de aanmelding en niet veel later kregen wij flessenpost met een uitnodiging. De voorpret nam nog verder toe toen er ook nog 3 echte piratenpakken werden bezorgd en opgetogen reden we gisteren dan eindelijk naar het Friese Oudega. Daar werden we opgewacht door een enorme groep piraten (eentje liep er zelfs op blote voeten), allemaal vrijwilligers die klaar stonden om ons een geweldige dag te bezorgen. We werden toegejuicht terwijl we over de rode loper het restaurant binnen gingen en mochten op de foto met de grote kikker waar Dante direct verliefd op werd. We kregen een eigen vrijwilliger (Karin) die ons de hele dag met alles hielp, alles filmde en foto's maakte. Helemaal super! Na een glas drinken en een piratentaartje kwamen de zeilschepen aanvaren en mochten wij aan boord. Ons schip heette Dikke Otter, geweldige naam, en had een erg aardige kapitein. Dante riep naar iedereen die we zagen: "schip ahoy!", Kilian riep: "Ha, zoetwatergarnaaltjes!" en Deirdre vroeg zich stilletjes af of de kapitein een echte piraat was. Het weer zat volledig mee. Er stond genoeg wind om de zeilen te hijsen en met een flinke vaart door te varen, terwijl de zon zich ook geregeld liet zien. We kregen allemaal een tasje met een uitgebreide lunch en zaten (of, in het geval van Bas en Kilian, lagen) heerlijk te genieten van de rust.
Bij terugkomst voeren we langs het restaurant door naar een echt Pirateneiland waar we werden verwelkomd met loeiharde kanonschoten. Overal stonden tentjes waar de kinderen bij piraten gouden munten konden verdienen met leuke spelletjes. Ze hebben schatten opgegraven, Bas bekogeld met natte sponsen (hahaha), geklommen in een hoge klimwand, zelf een piratenvlag ontworpen (vooral de papegaai van Kilian was erg mooi), echte papegaaien vastgehouden en nog veel meer. Ter afsluiting was er nog een geweldige voorstelling waarbij de kinderen enthousiast meezongen en kleurden.
Daarna konden we een schip uitkiezen om ons terug te varen naar het restaurant. Kilian had het de hele dag goed volgehouden, maar op dat moment stortte hij helemaal in. Hij kroop in een hoekje van de boot en wilde even niemand meer zien. In het restaurant aangekomen hebben we hem rustig op een stoel gezet om hem een beetje bij te laten komen. De kinderen kregen een schatkist vol met piratenspulletjes, er stond een uitgebreid buffet voor ons klaar en Karin liep af en aan met onze drankjes. Na een kwartiertje begon Kilian ook wat te eten en kreeg hij al snel weer wat kleur in zijn gezicht. Even later liep hij met een bord langs het buffet en was hij weer helemaal bijgetrokken. Zijn energie is beperkt en we moeten er echt aan denken dat we hem af en toe even afremmen. Helemaal voldaan namen we afscheid van Karin. We bleken alle piratenkleding te mogen houden en toen we weer over de rode loper naar buiten liepen, kregen we nog meer cadeautjes. We voelden ons enorm verwend en zijn alle vrijwilligers die zich voor ons hebben ingezet erg dankbaar. Het weer was de hele dag goed geweest, maar toen we wegreden begon het enorm te regenen. Dat vonden we wel heel erg zielig voor alle mensen die op moesten ruimen. Onze dag was helemaal top en de kinderen hebben vannacht heerlijk geslapen.