Kaal

Gisteravond na het douchen zag Kilian zelf ook dat zijn haar zo dun geworden was, dat het er wel heel gek uit ging zien. Hij vond het goed om zijn haar af te scheren en met een brok in onze keel hebben Bas en ik hem weer mee naar beneden genomen. We hebben een half jaar lang geweten dat dit moment zou komen, maar toch was het heel naar. Nadat we Kilians haar eerst kort hadden geknipt, wilde hij nog een keertje in de spiegel kijken. Daarna niet meer. Deirdre lag boven wakker in haar bed en vond het eng, dus ben ik haar toen Kilian lekker op de bank tv zat te kijken even gaan halen. Ze is een glaasje water gaan pakken in de keuken, heeft stiekem even gekeken en ging toen vlug terug naar bed. Maar ze vond het niet zo eng als ze verwacht had, dus ze kon daarna lekker slapen. Bij het naar bed brengen raakte Kilian een beetje in paniek. In de badkamer en in de slaapkamer zitten spiegels en hij wilde zichzelf niet zien. We hebben op onze slaapkamer de spiegeldeuren van onze kast open gezet en daar zijn tanden gepoetst. Hoewel Kilian gisteren zei dat hij wel naar school wilde vandaag (op vrijdag heeft hij de plusklas en daar zal hij zich meestal met zijn laatste restje energie nog heen slepen), durfde hij het vanmorgen niet aan. We hebben gezegd dat hij het beter achter de rug kon hebben, maar we wilden niet te lang en te sterk aandringen. Misschien gaat hij vanmiddag en anders volgende week..., waarschijnlijk zal het wel snel wennen. Dante reageerde vanmorgen heel goed: ze zei dat ze het zielig vond, maar liet niets merken waar Kilian bij was. Wij moeten nog wel even slikken als we naar hem kijken. Hij ziet er ineens zo klein en zo ziek uit.